новинkи

»Kurjer Lwowski« 15.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Technicy sanitarni. Z powodu wyjątkowych warunków, w jakich obecnie znalazło się miasto, magistrat utworzył w biurze fizykatu dział techników sanitarnych, złożony z siedmiu urzędników magistratu. Technikom powierzony zostanie nadzór i czuwanie nad stanem sanitarnym dzielnic miasta.
Brak węgla w gazowni. Od dłuższego już czasu miejskim zakładam gazowym grozi zupełny brak węgla. Celem uzyskania większej ilości węgla, prezyniono ze strony miasta odpowiednie kroki. Obecnie czyni się starania u władz rosyjskich celem uzyskania zapasów z nad Donu.
Z sali sądowej. W krajowym sadzie karnym przy ul. Batorego odbyło się wczoraj kilka rozpraw. Między innemi sądzono małżonków Józefa i Julję Ziemieńskich, dozorców domu przy ul. Żółkiewskiej I. 47. Według aktu oskarżenia, Ziemieńscy, wyzyskawszy pamiętną strzelaninę, we Lwowie w dniu 27. września, ograbili kilka mieszkań lokatorów, którzy na chwilę opuścili mieszkania, chowając się po piwnicach. Prócz gotówki, nie gardzili Ziemieńscy leż wartościowymi przedmiotami, których wartość oceniono na przeszło 1000 kor.
Winę oskarżonych potwierdzili przesłuchani w czasie rozprawy świadkowie, wobec czego skazano oboje Zlemieńskich na 4 miesiące ciężkiego więzienia.
Rozprawę prowadził r. Niewiadomski, oskarżał prok. dr. Pakikowski, bronił oskarżonych p. Szpondrowski.

»Kurjer Lwowski« 14.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Fałszywe trzyrublówki. Do sklepu Bathara przy ulicy Leona Sapiehy przyszedł onegdaj jakiś człowiek i zażądał za 26 kopiejek towaru, płacąc banknotem 3-rublowym. Po wyjściu nieznajomego, kupiec spostrzegł, iż banknot jest falsyfikatem. Banknot jest podrobiony nieudolnie na lichym papierze, a cyfra "3" jest wydrukowaną przeciwnie. Zarządzono śledztwo.
Kosztowne szampańskie. Przechodzący ulicą Trzeciego Maja podpulk. Frołow i Krokosiewicz, spostrzegli wychodzącego z bramy sklepu Musiałowicza niejakiego p. W. W., który niósł kilka butelek. Oficerowie zatrzymali go i przekonali się, że niesie on cztery butelki szampana, zakupione w magazynie Musiałowieza za 34 rubli. Przeprowadzone w tej sprawie śledztwo wykazało, że stało się to nie bez wiedzy Musiałowicza, który zwalał winę na pomocnika sklepowego Zielińskiego. Za niedozwolona sprzedaż alkoholu kupiec Musiałowicz był już dwa razy karany dotkliwą grzywną.
Z rozporządzenia gradonaczelnika zarządzono zamknięcie sklepu Musiałowicza, a jego samego skazano na 3-miesiące aresztu bez zamiany na grzywnę. Współwinnego chłopca sklepowego Zielińskiego ukarano aresztem przez półtora miesiąca.
Nagły zgon w areszcie. Wczoraj rano znaleziono w jednej z celi więziennych przy ul. Kazimierzowskiej trupa niejakiego N. Schifa. Lekarz stwierdził, iż śmierć nastąpiła wskutek udaru serca. Zwłoki odstawiono do instytutu medycyny sądowej.

»Kurjer Lwowski« 13.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Dwa pożary. Onegdaj o godzinie 12 w południe wezwano straż pożarną do ognia kominowego, który wybuchł w realności pizy ul. Jakóba Hermana I. 1.
Popołudniu zaś zaalarmowano straż do pożaru sufitowegu we fabryce wódek Henryka Baczewskiego na Zniesieniu. W obu wypadkach pożary natychmiast stłumiono bez znacznych szkód.
Fatalny upadek. Do realności przy ul. Łyczakowskiej I. 20. przybył wczoraj popołudniu celem odwiedzenia znajomych p. Stanisław L., a znalazłszy się na schodach nagle potknął się i upadł z wysokości I. piętra na dół. Upadek był fatalny, albowiem p. L. odniósł ciężka ranę w głowę. Pogotowie ratunkowe pospieszyło rannemu z pomocą i odstawiło go w poważnym stanie do szpitala powszechnego.
Strzelający złodzieje. Wczorajszej nocy urządziło kilku złodziei wyprawę w celach kradzieży na dom jednego z mieszkańców przedmieścia Zniesienia, a to niejakiego Goldberga. Zabrali się jednak do "pracy" niezgrabnie, bo na ich szmer wybiegł gospodarz domu, a zobaczywszy złodziei, poczał wołać o pomoc. Nadbiegło w tej chwili kilku ludzi i omal nie schwytali sprawców, którzy poczęli uciekać. Puszczono się za rzezimieszkami w pogoń, lecz zamiaru musiano zaniechać, albowiem jeden z uciekających wystrzelił dwa razy z rewolweru w strone ścigających, nie raniac na szczęście nikogo. To ułatwiło sprawcom niedoszłej kiadzieży ukrycie się na pobliskich polach.

»Kurjer Lwowski« 12.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Choroby zakaźne w więzieniu. W aresztach policyjnych zachorowała wczoraj jedna z aresztantek, u której skonstatowano krwawą dysenterię.
Również w więzieniu sadu karnego przy ul. Batorego zaszły wczoraj trzy wypadki chorób zakaźnych. Mianowicie zachorowały tam 2 osoby na tyfus brzuszny, oraz jedna na ospę. Po skonstatowaniu chorób, osoby te natychmiast izolowano i zarządzono środki ostrożności.
Bójka na noże. W ulicy Zamkowej rozegrała się wczoraj krwawa scena. Między dwoma młodymi ludźmi powstał spór o kobietę, który zakończył się bójką i kalectwem jednego z jej uczestników. Mniej energji okazał w bójce niejaki Michał Kłak, bo odniósł dwie głębokie rany zadane nożem przez przeciwnika w okolicę serca i pleców. Epilog rozegrał się na pogotowiu ratunkowem, gdzie ciężko rannego Klaka opatrzono.
Oryginalna obława. Pasaż Mikolascha stał się wczoraj wieczorem mimowoli pułapką dla rzezimieszków. Wczorajszy deszczowy dzień spędził tam mnóstwo indywiduów z pod ciemnej gwiazdy, tak, że formalnie nie można się było przecisnąć, narażając się przytem na przeszukanie kieszeni przez "pasażowych" spacerowiczów.
Policja wykorzystała dogodną chwilę i urządziła obławę, zamknąwszy obie bramy. Tym spo sobem znalazło się w klatce około 30 rzezimieszków, z których część odstawiono na policję. Wielu z nich było poszukiwanych przez policję. W obławie wzięło udział kilkunastu ajentów i tylu stójkowych.

»Kurjer Lwowski« 11.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Kopiec Unji Lubelskiej, klóry jest obecnie licznie odwiedzany, może stać się niebezpiecznym dla uczęszczających tam osób. Zdarza się bowiem dość często, że odwiedzający zamiast kroczyć ścieżkami, skracają sobie drogę i wspinają się po pochyłościach. Z tego powodu kopiec zaczyna się usuwać, co stać się może ptzyczyną nieszczęścia. Sfery kompetentne zwrócić powinny na to uwagę i stanąć w obronie zagrożonej pamiątki. Wystarczy przypomnieć, ile pracy i kosztów pochłonęło usunięcie się kopca przed kilku laty.
Miejski zaklad aprowizacyjny zawiadamia właścicieli folwarków okolicznych, że zakontraktuje każdą ilość mleka z codzienną dostawą do zakładu przy placu Bema.
Z sali sądowej. Przed trybunałem karnym odbyła się wczoraj pod przewodnictwem radcy Dworzaka rozprawa karna o kradzież. Na lawie oskarżonych zasiedli: Jan Cegielny, Leon Ogonowski, obaj 18-letni chłopcy, Marja Ożóg, dozorczyni domu oraz Franciszek Zmudziński, krawiec. Ten ostatni pod zarzutem kupowania kradzionych rzeczy. Prokuratoria zarzuca obwinionym, że w dniu 21 stycznia skradli ze strychu realność: przy ul. Łyczakowskiej 10 na szkodę nieobecnej we Lwowie Heleny Ludmererowej kilka drogich futer oraz wiele innych cennych rzeczy, wartości blisko 2000 koron. Kradzież tę popełnili Ogonowski i Cegielny w porozumieniu z dozorczynią domu, a rzeczy sprzedali następnie Żmudzińskiemu.
Oskarżeni do winy się nie przyznali. Z powodu nie jawienia się wszystkich świadków powołanych, rozprawę odroczono do przyszłego tygodnia.
Wczoraj także odbyła się przed wzmocnionym trybunałem sądu karnego rozprawa przeciw szajce rzezimieszków, do której należeli Jan Czerniewicz, ślusarz, Eliasz Polański, Edward Witek, Bronisław Piechel i Piotr Trzyma, agent Tow. asekuracyjnego "Gizela". Szajka ta popełniła mnóstwo kradzieży z włamaniem. Między innemi padły ofiarą: Tow. "Gizela", gdzie skradziono z kasy gotówką 2000 kor., oraz kosztowności na 1850 kor., dalej dyrekcja gimn. ruskiego, gdzie zabrano 940 kor., Powiatowe Tow. zaliczkowe okradziono na 5144 kor. i t. d. Przesłuchano nie przyznających się do kradzieży oskarżonych, którzy zwalali winę na innych, lub też zasłaniali się brakiem pamięci.

I tę rozprawę z powodu niejawienia się świadków odroczono do końca przyszłego tygodnia.
Rozprawie przewodniczył radca Lewicki, oskarżonych bronią adwokaci dr. Fischer, dr. Zarzycki i dr. Łysiak.

»Kurjer Lwowski« 10.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Dalsza wyplata zaliezek urzędnikom. Prezydjum miasta otrzymało już zezwolenie od władz rosyjskich na podjęcie dalszej wypłaty zaliczek urzędnikom państwowym austrjackim.
Wypłata odbywać się będzie — jak poprzednio — przy pomocy konsorcjum banków krajowego, hipotecznego i przemysłowego. Obecnie odbywa się opracowywanie regulaminu, dotychczasowy bowiem uledz ma pewnej zmianie.
Jak już donosiliśmy, w ostatniej wypłacie wzięło udział 600 osób więcej, na co się złożyły rodziny wojskowych i służba więzienna.
Termin najbliższej wypłaty ogłosi prezydjum miasta komunikatem. Prawdopodobnie nastąpi to około 10 maja.
Jeńcy. Onegdaj i wczoraj przeszło przez Lwów kilka tysięcy żołnierzy-jeńców, zabranych w ostatnich bojach w Karpatach. Między jeńcami było wielu Czechów, należących do 20 i 25 pułku piechoty.
Wczoraj do południa przybyły do Lwowa 3 partje po 1000 ludzi. W jednej grupie zauważono kilku żołnierzy policyjnych, oraz kolejarzy.
Zagadkowa sprawa. W realności w Rynku pod I.12. zdarzył się onegdaj wieczorem około g. 8 zagadkowy wypadek. Mieszkający w tym domu restaurator N. Charak posiał swego kelnera Adolfa Kleinera, liczącego lat 18, do piwnicy, celem nabrania węgla.
Kiedy chłopak wszedł do piwnicy ze świecą, naraz wpadło kilku ludzi, którzy rzucili się na Kleinera i powalili go na ziemię. Jeden z napastników zakneblował oniemiałemu ze strachu chłopcu usta, a drugi zarzucił mu na głowę worek i sznurem obwiązał szyję. Obezwładnionego, bo skrępowanego sznurami chłopca, wsadzono następnie między trzy beczki i zarzucono go rupieciami. Co się dalej stało niewiadomo.
Po upływie 30 minut Charak widząc, iż kelner z piwnicy nie wraca, udał się na poszukiwania. Z daleka usłyszano, jakby charczenie, a kiedy zbliżono się, ujrzano nieprzytomnego między beczkami Kleinera. Natychmiast uwolniono go z więzów i zaczęto ratować. Gdyby pomoc była nie nadeszła, Kleines byłby za kilka minut się udusił. Na pytanie co się stało, nie mógł odpowiedzieć, albowiem z powodu przestrachu utracił mowę.
O wypadku zawiadomiono policję, która wdrożyła śledztwo. Na razie trudno stwierdzić, co było powodem napadu. Prawdopodobnie chodziło o ograbienie sąsiedniej piwnicy z trunków.

»Дїло« 10.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

З дїяльности Народного Комітету (Комунїкат). На послїдних засїданях Народного Комітету з 20., 23., 27. і 31. марта с. р. обговорювано справу реорґанїзациї Головної Української Ради. Дальше раджено над справою відбудови краю і ратункової акциї і рішено попирати акцию краєвого товариства господарського "Сїльський Господар", щоби вислати наших мужів довіря до увільнених від ворога повітів, щоби перевели оцїнки шкід, спричинених війною, і були помічними на місци в перших хвилях ратункової акциї. Вкінци Народний Комітет порушив справу задуманого правительством основаня воєнного банку для Галичини і одобрив становище, яке в тій справі заняв голова Народного Комітету д-р Кость Левицький. Врештї принять до відома звіт голови, що по відбутій конференції що-до воєнного заведеня для обороту збіжем правительство іменувало членами сего заведеня д-ра Теофіля Кормоша, адвоката і директора "Руської Щодницї" в Перемишли, і д-ра Леся Кульчицького, директора "Земельного Банку Ипотечного" у Львові.
Українська пісня у Відни. Дня 15. с. м. відбуде ся під протекторатом княгинї Меттерніх-Сандор у великій сали "Konzerthans-y" добродїйний вечір, присьвячений "пісням і танцям Австро-Угорщини". У вечері брати-ме участь чимало першорядних артистів. В порозуміню з п. д-ром Костей Левицьким інтервенїював п. Василько у достойної протекторки, щоби у вечері була й українська пісня як слїд заступлена. Ввічливість сьпівачки надв. опери, панї Мариї Єріци, уможливила виконане сього бажаня, і ся знаменита сьпівачка сьпівати-ме три українські піснї. Крім того відограє орхестра "Tonkunstler-ів" під управою директора Оскара Недбаля народну українську мельодию. Програма містить також нїмецькі, мадярські, чеські, хорватські і польські мельодиї і танцї. Замовляти карти вступу можна в "Просьвітї" (VІІІ. Zeltgasse 5) або при Währingerstrasse 20. Цїни місць: від одної корони вгору.
Ширенє православя в Східній Галичинї. На однім з послїдних засїдань росийського Синода рішено: 1. признати установленє 52 православних парохій, 2. всї ті парохії обсадити православними батюшками з волинської диєцезиї, 3. архиепископови Евлогієви додати для нагляду над положенєм церков і духовних в Галичинї ще двох нових деканів.
Арештованя Українцїв у Львові. Дня 18. лютого росийські власти у Львові та инших місцевостях арештували дуже много Українцїв. Між арештованими находять ся також: Д-р Стефан Федаш, директор "Днїстра", Д-р Володимир Охримович, Микола Заячківський, директор "Народної Торговлї", Д-р Боцян, ректор духовного семинара, Д-р Ілярій Сьвєнцїцький, директор українського національного музея, Володимир Шухевич професор, радн. Шехович. Доси арештовано в Галичинї около 300 Українцїв та вивезено в глубину "матушки-Росиї".

»Kurjer Lwowski« 09.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Pożar. Wczoraj popołudniu wybuchł groźny pożar w dawnych magazynach wojskowych przy ul. Jabłonowskiej. Na miejsce wyruszyła miejska straż pożarna pod komendą instruktora p. J. Sroki. Zastano palący się jeden z magazynów, którego gaszeniem zajął się też oddział żołnierzy. Straż po krótkiej pracy ogień stłumiła.
Przy pożarze obecny był też gradonaczelnik pułk. Skałłon, który podziękował instruktorowi p. Sroce za rychłe przybycie na miejsce trenu pożarnego i szybkie zlokalizowanie ognia.
Z izby sądowej. Przed trybunałem orzekającym odbywała się wczoraj przedpołudniem rozprawa karna przeciw żonie inżyniera z Drohobycza Emilji Cz., oskarżonej o kradzież. Akt oskarżenia zarzuca obwinionej, że ta, korzystając z tego. iż mieszkanie jej przy ul. Działyńskich 1. 3. sąsiadowało z mieszkaniem nieobecnego we Lwowie restauratora Maksa Mehiera, okradała je systematycznie przez pewien czas, zabierając różne przedmioty, wartości ponad 1000 kor. Na kradzieży u Mehlerów przyłapała Cz. dozorczyni domu Nowakowska i zawiadomiła policję. Obwiniona, chcąc się zemścić na Nowakowskiej za denuncjację, oskarżyła ją niesłusznie o współudział, za co skazano nawet Nowakowską na 3-tygodniowy areszt. Później dopiero wyjaśniło się, że posądzenie było niesłuszne.
Do zarzuconego aktem oskarżenia czynu Cz. nie przyznała się, obstając, że rzeczy zakwestionowane były jej własnością. Przesłuchano kilku świadków, a to lokatorów domu, przy ul. Działyńskich, którzy zeznaniami swemi obciążyli Cz.
Celem powołania nowych świadków, przewodniczący r. Piskozub rozprawę przerwał do dnia 16. kwietnia. Oskarżoną broni adwokat dr. Czerwiński.
Tajna sprzedaż alkoholu. Do mieszkania niejakiej Katarzyny Wiśniewskiej przy ul. Króla Jana wpadła wczoraj niespodzianie policja i przeprowadziła rewizję. Wyszło na jaw, że Wiśniewska zajmowała się od dłuższego czasu fabrykacją i sprzedażą wódki, z czego ciągnęła znaczne korzyści. Zakwestionowano sporą ilość alkoholu, a Wiśniewską pociągnięto do odpowiedzialności.

»Kurjer Lwowski« 08.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Ujęcie niebezpiecznych bandytów. Ajenci wydziału śledczego przy pomocy stójkowych przyaresztowali wczoraj nad wieczorem na placu Krakowskim dwóch poszukiwanych przez sąd bandytów, którzy mają na sumieniu mnóstwo włamań. Sprowadzeni na policję wzbraniali się podać swe prawdziwe nazwiska. Policja ma niezbile dowody, iż obaj bandyci przebywali w ostatnich dniach w towarzystwie poszukiwanego przez sąd za zamordowanie policjanta, bandyty Nosaeza.
Dla zmylenia śladów, bandyci chwytają się, obecnie metody przebierania się w mundury, co oczywiście utrudnia czynność policji.
Sprzeniewierzenie. W sprzedaży benzyny dla celów automobilowych dla Czerwonego Krzyża pośredniczył niejaki Mikołaj Reinboth. Sprzedawca benzyny J. Schuster, chcąc się wyręczyć pośrednikiem, wręczył mu rachunek do zainkasowania na kwotę 2.500 rubli. Reinboth, uzyskawszy z kasy Czerwonego Krzyża powyższą kwotę, więcej się nie pokazał. Policja wdrożyła za nim poszukiwania.
Kradzież. Na szkodę nieohecnego we Lwowie Alberta Kombluta przy ul. Szajnochy 1 skradziono wczorajszej nocy większa ilość garderoby wartości 200 rubli. Sprawcy nieznani.
Pod kopyta koni doslał się wczoraj w południe na placu Halickim niejaki Maksym Lebur, 25 lat liczący zarobnik i odniósł przytem znaczne obrażenie na głowie i plecach. Pierwszej pomocy udzieliło poranionemu pogotowie ratunkowe, zaś woźnicę pociągnięto do odpowiedzialności za nieostrożną jazdę.

»Прикарпатская Русь« 08.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦

Оштрафованіе газеты. По распоряженію военнаго генералъ-губернатора, редакторъ газеты "Новый Край" Н. И. Капеллеръ оштрафованъ на 250 р. за помѣщеніе въ №3 газеты отъ 17 марта рисунка безъ разрѣшенія военной цензуры.
Для свѣдѣнія корреспондентовъ. Въ настоящее время изъ Львова письменная корреспонденція въ Петроградъ, Кіевъ, Москву и Одессу отправляется въ мѣшкахъ со скорыми поѣздами. Въ эти мѣшки вкладывается и корреспонденция адресованная въ пригородныя мѣстности означенныхъ городовъ. Для удобства выдѣленія этой корреспонденции изъ общей массы слѣдуетъ отчетливо и крупнымъ шрифтомъ писать на конвертахъ, наименованіе города, а подъ нимъ наименованіе пригорода, если письмо адресовано въ пригородъ напримѣръ: Москва, ст. Химки Николаев, ж. д.; Петроградъ или Петроградъ, Царское Село; Кіевъ, Святошинъ.
Освященіе пріюта для дѣвушекъ. Въ понедѣльникъ 23 марта состоялось освященіе пріюта для дѣвушекъ, открытаго обществомъ Русскихъ Дамъ во Львовѣ на средства отпущенныя обществу комитетомъ, состоящимъ подъ предсѣдательствомъ Ея Императорскаго Высочества Beликой Княжны Татіаны Николаевны. Чинъ освященія совершилъ Высокопреосвященный Евлогій и сѣверо-американскій архіепископъ Евдокимъ. На освященіи присутствовали ген. м. кн. Гагаринъ, членъ Гос. Думы гр. Вл. А. Бобринскій, предсѣдательница галицко-русскаго общества въ Петроградѣ Е. В. Филевичъ, члены "Русскаго Народнаго Совѣта" и много публики.
Пріють общества "Жизнь". На средства, отпускаемыя Галицко-русскому Обществу въ Петроградѣ комитетомъ, состоящимъ подъ предсѣдательствомъ Ея Императорскаго Высочества Великой Княжны Татіаны Николаевны, обществомъ русскихъ женщинъ "Жизнь" во Львовѣ открывается пріють для 50 дѣвочекъ школьнаго возраста. Дѣвочки получать даромъ полное содержаніе, кромѣ того, соотвѣтственно возрасту будутъ обучаться шитью и кройкѣ бѣлья и платья, веденію домашняго хозяйства, русскому языку, исторіи и географіи Россіи. За справками обращаться въ общ. "Жизнь", по Валовой ул., д. №23, II этажъ.

»Kurjer Lwowski« 06.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Ze świąt. Tegoroczne święto Wielkanocne, aczkolwiek smutne, cieszyły się przepiękną pogodą i ciepłem, doehodzącem do 11 słopni C. Sobolnia resurekcja w kościele Archikatedralnym odbyła się w podniosłym nastroju przy udziale tłumów publiczności. W procesji, klórą prowadził dostojny Arcypasterz, wzięła udział rada miejska z prezydentem na czele, Towarzystwo strzeleckie oraz cechy i korporacje ze sztandasami. Baldachim niesiony był przez członków rady miejskiej, którzy kolejno się zmieniali. Panował przytem wzorowy porządek.
W niedzielę w południe odbyło się tradycyjnym zwyczajem święcone u prezydenta miasta, dra Hutowskego, gdzie w dużej sali ratuszowej zebrało się liczne grono gości, wśród których znaleźli się obaj ks. Arcybiskupi, duchowieństwo, profesorowie uniwersytetu i politechniki, świat naukowo-literacki, oraz liczne obywatelstwo miasta. Gości podejmował ze staropolską gościnnością prezydent dr. Rutowski, a miła pogawędka przeciągnęła się do późnego popołudnia.
Ofiara strzelaniny świątecznej. Na jednem z przedmieść zabawiał się wczoraj strzelaniem za pomocą cali chloricum kilkunastoletni Henryk Bahaczek. Manipulował jednak materią wybuchową tak nieostrożnie, że skutkiem eksplozji odniósł uszkodzenie oka. Chłopaka opatrzono na pogotowiu ratunkowem; utraci on prawdopodobnie oko.
Śmiertelne wypadki automobilowe. W ciągu obu dni świątecznych pogotowie ratunkowe było nadzwyczaj czynne. W przeciągu obydwu dni zdarzyły się dwa wypadki przejechania przez automobile, które dla ofiar zakończyły się fatalnie.
Ulicą Gródecką zjeżdżał z góry w szybkiem tempie automobil, w którym nagle coś się popsuło. W tym samym czasie przechodziła też ulicą p. Otylia Wiśniowska, żona literata, którą samochód potrącił tak silnie, że odrzucił ją na kilka metrów, automobil zaś skręcił w stronę chodnika, a uderzając o latarnię, rozbił się. Z wozu wypadł szofer D. Wasyłyj, a uderzając głową o bruk, doznał załamania podstawy czaszki.
Publiczność rzuciła się na ratunek — ktoś wezwał telefonicznie stację ratunkową. Z pod zgruchotanego wozu wyciągnięto Wasyljewa i podniesiono z bruku bezprzytomną p. Wiśniowską. Po udzieleniu obu ofiarom wypadku doraźnej pomocy, odwieziono ich do szpitala w stanie beznadziejnym.
W kilka godzin później podobny wypadek zdarzył się w ul. Marszałkowskiej. Tu padl ofiarą przejechania przez automobil 50-letni Józef Labradowski i doznał licznych obrażeń wewnętrznych. Odwieziono go karetką pogotowia ratunkowego do szpitala.
Około godz. 6 wieczorem p. Wiśniowska i Labradowski zmarli w szpitalu powszechnym.

»Kurjer Lwowski« 03.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Alleluja! W chwili, kiedy święcić mamy pamiątkę Wielkiej Nocy, której ciemność rozprószy cudowne światło Zmartwychwstania, w chwili tej drogiej i uroczystej dla całego świata, zasyłamy wszystkim Przyjaciołom i Czytelnikom naszego pisma życzenia serdeczne, aby ciężary trosk usunęły się z ich serc, a światki pomyślności zajaśniało w ich domach. A ciemność długiej nocy, która owinęła krepą naszą Ojczyznę, niech rozprószy cudowne światło Zmartwychwstania. Alleluja!Ї
U Bożych Grobów. Wczoraj popołudniu tłumy publiczności odwiedzały w kościołacli Boże Groby. Najliczniej odwiedzano Groby w świątyniach w śródmieściu, a to w Bazylice Katedralnej, OO. Jezuitów i u OO. Dominikanów, gdzie urządzono Boży Grób bardzo pięknie, przystrojony zielenią i kwiatami. Równie piękny Boży Grób był w kościele OO. Bernardynów. Tu na tle olbrzymiej dekoracji, przy efektach świetlnych, widać Golgotę, u stóp której widniał wizerunek Chrystusa. Do podniesienia nastroju w tym kościele przyczynił się chór "Echa", który śpiewał na chórze Lamentacje.
Odwiedzaniu Bożych Grobów sprzyjała piękna pogoda. Dziś rano o godz. 10 odprawi w kościele archikatedralnym uroczystą sumę ks. arcybiskup Bilczewski, w czasie której duchowieństwo złoży Arcypasterzowi "Homagium". Rezurekcja odbędzie się o godz. 6 wieczorem.
Wielkanoc u inwalidów. W kaplicy domu inwalidów przy ul. Królewskiej, odbędzie się jutro rano uroczyste nabożeństwo dla przebywających tam inwalidów, klórych jest obecnie 62. Mszę św. odprawi ks. dr. Chwirurt. Po nabożeństwie otrzymają inwalidzi skromne śniadanie. Podobne uroczystości Wielkanocne odbędą się też w kilku innych przytułkach dla żołnierzy-inwalidów.

»Прикарпатская Русь« 03.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦

Недостатокъ извозчиковъ во Львовѣ. Bъ послѣднее время во Львовѣ замѣчается сильный недостатокъ извозчиковъ. Главной причиной, вызвавшей это явленіе, была реквизиція всѣхъ годныхъ для военныхъ цѣлей лошадей австрійскими войсками. Такимъ образомъ, въ городѣ остались только бракованныя, имѣющія какой-либо недостатокъ, лошади, непригодныя для похода и тяжелой работы. Въ виду недостатка свободныхъ извозчиковъ, нѣкоторые изъ нихъ не соглашаются везти по установленной таксѣ, требуя большего вознаграждения.
Начальникъ галицкаго почтово-телеграфнаго отдѣла управленія военныхъ сообщеній армій юго-западнаго фронта приглашаетъ публику воздержаться отъ подачи поздравительныхъ телеграммъ, такъ какъ, въ виду громаднаго накопленія депешъ, поздравительныя телеграммы въ большинствѣ случаевъ будуть отправлены почтой и, слѣдовательно, не достигнутъ своей цѣли.
По распоряженію градоначальника, всѣ торговыя и торгово-промышленныя предпріятія во Львовѣ на первый день Пасхи должны быть закрыты въ продолженіе цѣлаго дня. Распоряженіе это не распространяется на рестораны, столовыя и кофейныя заведенія.
Предпраздничная выдача пособій. Въ послѣдніе дни передъ праздниками Пасхи во всѣхъ городскихъ продовольственныхъ участкахъ производилась предпраздничная выдача пособій продовольствіемъ. Наплывъ бѣдноты былъ настолько великъ, что участковымъ попечителямъ приходилось прибѣгать къ помощи полиціи для установленія очереди въ полученіи и какого-либо порядка. Всѣ нуждающіеся по возможности удовлетворялись всѣмъ необходимымъ.
Отправка галицкихъ рабочихъ въ Россію. Главный краевой благотворительный комитетъ, при посредствѣ конторы Русскаго Народнаго Совѣта, началъ производить отправку въ Россію на работы галичанъ бѣженцевъ. Отправка производится партіями по 100—200 человѣкъ въ каждой.

»Прикарпатская Русь« 02.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦

Перемышльская губернія. Послѣ Пасхи будетъ приступлено къ образованію Перемышльской губерніи. Въ составъ ея войдетъ семь уѣздовъ. Это будетъ четвертая губернія въ Галичинѣ.
Праздничное распоряженіе градоначальника. Среди населенія Галичины изстари существуетъ обычай въ ночь подъ Свѣтлое Воскресеніе привѣтствовать праздникъ пальбой изъ ружей, револьверовъ и хлопушекъ. Въ виду военнаго времени, во избѣжаніе вызова напрасныхъ тревогъ, градоначальникъ г. Львова воспретилъ подобного рода выраженіе радости.
Оперный театръ во Львовѣ. Во Львовъ прибылъ арендаторъ кіевскаго городского опернаго театра г. Топоръ Багровъ, съ цѣлью заарендовать львовскій городской оперный театръ и привезти сюда на лѣтній сезонъ оперную труппу. Вчера г. Багровъ вмѣстѣ съ градоначальникомъ г. Львова осматривалъ театръ.
Плѣнные. Въ числѣ плѣнныхъ австрійскихъ офицеровъ перемышльскаго гарнизона находится также два русскихъ галичанина: Іер. Генрі Полянскій, судья изъ Дрогобыча, и Ор. Ал. Полянскій, преподаватель IV гимназіи во Львовѣ.
Встрѣча Свѣтлаго Воскресенія. Для того, чтобы дать возможность многимъ русскимъ, находящимся во Львовѣ, разговѣться по исконному русскому обычаю, генералъ-губернаторъ Галичины разрѣшилъ допустить въ субботу въ нѣкоторыхъ ресторанахъ и гостиницахъ торговлю до 3—4 ч. утра для устройства пасхальнаго стола. Выборъ гостиницъ и ресторановъ зависитъ оть градоначальника г. Львова.
Между прочимъ, владѣлецъ ресторана при Краковской гостиницѣ г. Шуинъ устраиваетъ платное разговѣнье русскихъ въ день праздника св. Пасхи съ тѣмъ, что чистая выручка, полученная рестораномъ, поступитъ въ пользу русскихъ дѢтскихъ приютовъ во Львовѣ.

»Kurjer Lwowski« 01.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Wielki Tydzień. Wczoraj popołudniu odprawiono we wszystkich kościołach lwowskich t. zw. Ciemna Jutrznie, podczas której odmawiano 12 psalmów. Po każdym psalmie gasi się jedną z 13 palących sic świec na znak ucieczki 12 apostołów po ujęciu Chrystusa Pana przez rzymskie straże. Ostatnią świece wynosi sie poza ołtarz i tam dopiero gasi. Ciemna Jutrznia odprawioną zostanie także dziś i jutro.
Kwiecien rozpoczynający się dzisiaj, na przekór swojej pięknej nazwie, zastaje topniejące na ulicach warstwy śniegu, a miało się niedawno wrażenie, że zima minęła bezpowrotnie. Złudnemi okazały się jednak nadzieje, bo nocą jeszcze dość silne przymrozki, a dniem od promieni słonecznych topiące się resztki śniegu "wiosennego" wytwarzają olbrzymie kałuże błota, starym zwyczajem leniwie przez stróżów zmiatane.
Jeńcy. Od wczesnego rana do późnego wieczora nadciągają do Lwowa pułki jeńców przemyskich. Wczoraj dostawiono też z Przemyśla 2 generałów, 378 oficerów, oraz mnóstwo podoficerów. Wyprawiono ich w dalszą drogę.
Czyszczenie miasta. Od kilku dni odbywa się w mieście i na przedmieściach gruntowne oczyszczanie ulic z resztek śniegu i śmiecia. Przy czyszczeniu miasta znałazło zajęcie wielu pozbawionych pracy ludzi.
Do Przemyśla. Z Kijowa do Przemyśla Wyjechało wczoraj kilka partji robotników, majstrów i techników kolejowych.
Policja rosyjska dla Przemyśla. Z rozporządzenia generał-gubernatora Galicji, do Przemyśla wysłano już policję, składjjącą się z kilku urzędników i 20 stójkowych.
Zarządzenia w sprawie przyjazdu do Przemyśla. Władze wydały zarządzenie, że osobom cywilnym bez osobnego pozwolenia wojennego generał-gubernatora przyjazd do Przemyśla jest wzbroniony. Zaś osoby, przyjeżdżające do Przemyśla w sprawie służbowej, zaopatrzone być muszą w odpowiednie dokumenty, z uwidocznieniem pieczęci urzędowej.
Komendant miasta Przemyśla ogłasza, że kupcy mogą tam przybywać ze swoimi towarami za przepustkami. Między innemi jest duże zapotrzebowanie zapałek, mydła, mleka, suszonych owoców, solonego mięsa i kapusty.
Tajny magazyn wina. Do wiadomości policji doszło, że w pasażu Hausmana znajduje się fajny skład napojów spirytusowych. Przeprowadzono rewizję i skonstatowano, że skład nie był przez władze opieczętowany i odbywała się tam niedozwolona sprzedaż. Skonfiskowano 250 flaszek różnego gatunku wódek, oraz dwie beczki czerwonego i białego wina. Handlarzy pociągnięto do odpowiedzialności.
Kronika policyjna. Z niezamkniętego garażu, należącego do wszechrosyjskiego związku ziemskiego przy ul. Szeptyckich I. 45, skradziono wczoraj większą ilość przyborów automobilowych na sumę 110 rubli.
Na szkodę właściciela cegielni przy ul. Zielonej 1. 96 skradziono onegdaj z zamkniętej szopy węgiel kamienny, wartości 90 rubli. Sprawcę tej kradzieży wytropiono i aresztowano. Jest nim niejaki Józef Smolnicki.
Marja Orys oskarżyła wczoraj w policji Helenę Kombin i Marję Koban, iż obie dorobiwszy sobie klucz do jej mieszkania, ukradły gotówkę 195 koron. Wyjaśnieniem tej sprawy zajął się wydział siedczy.
Jeden z ajentów policji zajrzał przypadkowo do mieszkania niejakich Mataszka i Ostapczyka na Bngdanówce, gdzie znalazł 8 pudów drutu telefonicznego, pochodzącego z kradzieży, oraz różne przedmioty wojskowe, jak patrony i t. d. Z pochodzenia tych przedmiotów wytłómaczą sie obaj w policji.

УСС. Юра Шкрумеляк:
З дневника.
Дїло 27.05.2016 стрілецтво
Д-р Стефан Рудницький:
Книжку зладив доцент ґеоґрафії у львівськім унїверситутї д-р Стефан Рудницький. Ізза війни друк книжки здержав ся.
Дїло 27.05.1916 геополітика
о. Ал. Стефанович:
В справі реформи церкви і азбуки
Дїло 24.05.1916 дискусія
Я переробив трохи один лист, який написав наш вояк до своєї родини в Галичинї.
Дїло 23.05.1916 поезія
Др. Володимир Ґеринович.:
Дивна битва! На Саботіно.
Вістник Союза визволення України 21.05.1916 війна
Ол. Г—а.:
Мова тут про Максима Бурлака родом із Лановець, борщівського повіту.
Вістник Союза визволення України 21.05.1916 стрілецтво
У. С. С. Юра Шкрумеляк:
Весняний час! Чарівний час! Мов човен легкий він до нас На хвилях мовчки припливає...
Вістник Союза визволення України 21.05.1916 поезія
Від часу, як війська центральних держав зайняли Польщу, стрічаймо один монотонний, на всї лади перемелюваний і до неможливого ступня ваги піднесений арґумент у полїтичних брошурах авторів-Поляків...
Вістник Союза визволення України 21.05.1916 геополітика
За запросини союза нїмецьких пособників українських визвольних змагань "Україна" мав член президії "Союза визволення України" Олександер Скоропис-Йолтуховський виклад на сю тему на вечері союза "Україна" в Мюнхенї дня 23. лютого.
Вістник Союза визволення України 21.05.1916 історія
Андрій Бабюк:
Була недїля. Запасний курінь У. С. С. переносив ся до села Св.
Дїло 21.05.1916 стрілецтво
Лев Лотоцький:
Малий фейлєтон.
Дїло 21.05.1916 оповідання
Ю. Шкрумеляк:
Один стрілецький концерт.
Дїло 20.05.1916 рецензія
І. Чепига:
З хвилею вибуху теперішньої війни повторило ся явище, яке приносить з собою марево війни, а іменно масова втеча мирного населеня перед ворогом з околиць обнятих воєнними операціями.
Дїло 20.05.1916 війна
Микола Опона:
Зі спогадів УСС.
Дїло 19.05.1916 стрілецтво
Д-р Андрій Чайківський:
Під розвагу всїм, кому на тім залежить, щоби так не було.
Дїло 19.05.1916 українство
С. Томашівський:
Слово до прихильників і противників григоріянського численя часу.
Дїло 17.05.1916 дискусія
М. Н.:
Держава кличе 18-лїтних, нарід для своєї боротьби мусить кликати 17-лїтних. Він їх кличе, а вони йдуть.
Дїло 17.05.1916 стрілецтво
Др. Льонґін Цегельський:
Отсе вже другий раз доводить ся українському громадянству, з окрема-ж українській віденській громадї, святкувати Тарасове свято в сю історичну добу всесвітньої війни.
Вістник Союза визволення України 14.05.1916 шевченкознавство
Проф. др. Павло Сальвісберґ:
У пятім воєннім зошитї мюнхенських "Нochschul-Nachrichten" з квітня знаходимо пятий огляд "Нїмецької культурної пpaцї за границею" (Deutsche Kulturarbeit im Auslaud), а саме пера проф. д-ра Павла Сальвісберґа, з частиною котрого познайомлюємо наших читачів.
Вістник Союза визволення України 14.05.1916 міжнародне
"Продали!" "Казка про причину війни" — Дра Володимира Ґериновича. "Розмова" — Андрія Бабюка.
Вістник Союза визволення України 14.05.1916 література
о. Александер Стефанович:
Кілька особистих споминів.
Дїло 14.05.1916 постать
Великдень! Скільки чару, скільки принади, скільки споминів з минулих лїт.
Дїло 11.05.1916 великодне
На питаня, — наївні чи іронїчні, — чому не встає Україна, найлїпшу відповідь дає повстанє в Ірляндії.
Дїло 10.05.1916 міжнародне
Коли по російській інвазії до Галичини вся українська інтелїґенція розбрила ся по цїлій Австрії, в найприкрійшім положеню найшло ся учительство українських приватних ґімназій.
Дїло 09.05.1916 шкільництво
Степан Прідун:
Минає вже майже рік, як істнує в Коші У. С. С. ґімназійний курс, який гуртує довкола себе всю ґімназійну, а також семинарійну молодь.
Вістник Союза визволення України 07.05.1916 стрілецтво
В. Темницький:
Стрічаєть ся в людськім життю не тільки особиста зависть, але й фахова, клясова й національна і т. д.
Вістник Союза визволення України 07.05.1916 національне
О. П.:
Стелить ся дорога у віддалене село, російська дорога.
Вістник Союза визволення України 07.05.1916 стрілецтво
У. С. С. Андрій Бабюк:
Стрільцї в початках. Марш. А хто хоче у запічок... Заповіт дївчинї.
Вістник Союза визволення України 07.05.1916 стрілецтво
Остап Макарушка:
Шкільні вакації 1914 р. проводив я у ріднї в Залукві, під самісїньким Галичем.
Дїло 07.05.1916 спогади
Юра Шкрумеляк:
На Христове Різдво. — Ворони крячуть... — Сміх Отруї. — Заспів. — Зрадливій коханцї. — Снїжини. —  Мерцї. — Спів борцїв. — Дуб. — Гимн мерцїв. — Поляглим. — Смертельна рана. — Думка. — Мамин лист. — Morituri. — Мари. — Стрілецький заповіт. — Весна. — Осїння мелодія.
Вістник Союза визволення України 07.05.1916 поезія
Наш віденський орґан "Ukrainisches Коrrespondsuzblatt" містить отсю статю проф. д-ра Павла Сальвісберґа.
Дїло 06.05.1916 українство
У відповідь на численні закиди проти способу, яким введено калєндарську реформу в станиславівській области галицької церковної провінції, видав недавно еп. Хомишин нове пастирське посланіє.
Дїло 03.05.1916 полеміка
Орест Кириленко:
Вступні уваги. Де живуть наші переселенцї в Америцї. Розміри української еміґрації. Культурні орґанїзації. Церква. Запомогові товариства. Шкільні справи. Полїтичне життє. Преса. В Канадї. Церковні справи. Українське шкільництво. Полїтичні проби в Канадї. Преса у Канадї. Головні недостачі. Де кращі вигляди для еміґрантів. Асиміляція й культурні впливи. Захід і наш пересїчний еміґрант. Еміґранти й рідний край.
Вістник Союза визволення України 30.04.1916 емігрантське
Др. Евгeн Левицький:
Як що прихильний читач надїєть ся, що в сих листах найде повний образ відносин, поглядів чи змагань, то йому прийдеть ся дуже розчарувати ся. Війна ще кипить, думки стирають ся...
Вістник Союза визволення України 30.04.1916 міжнародне
Хр. Станчев:
Голос з Болгарії.
Вістник Союза визволення України 30.04.1916 міжнародне
Юра Шкрумеляк:
В річницю боїв У. С. В. на горі Маківцї.
Вістник Союза визволення України 30.04.1916 стрілецтво
Степан Прідун:
В маю 1915 р., коли я прибув з шпиталю до стрілецької кадри, яка стояла тодї табором в Варпалянцї коло Мункача, зродила ся в менї ідея завести ґімназійний курс.
Дїло 27.04.1916 нарис
У. С. С. Юра Шкрумеляк:
У сїльській убогій церкві вже зібрав ся люд увесь: старики слабі, немічні і зажурені мами і вдовицї засмучені і красивії дївчата, повні жалю і туги...
Вістник Союза визволення України 23.04.1916 нарис
Проф. др. Онезорґе мав у мартї й квітнї в Любецї ряд відчитів про "Передумови відірвання України від Росії".
Вістник Союза визволення України 23.04.1916 геополітика
Уляна Кравченко:
(Посвята полковникови У. С. В. Коссакови).
Вістник Союза визволення України 23.04.1916 поезія
Богдан Лепкий:
Таке собі хвилеве воєнне знайомство. Стріча на ґанку, година вечірньої розмови, дві-три піснї біля старого фортепяну — й на тому край.
Вістник Союза визволення України 23.04.1916 оповідання
Л. Старицька-Черняхівська:
(З кн. 3-ої од. "Основи").
Вістник Союза визволення України 23.04.1916 поезія
У. С. С. Юра Шкрумеляк:
Заким знайдеть ся яка запопадлива людина, що перестудіює й подасть на денне світло життє У. С. Стрільцїв загалом, а зокрема збере піснї, які вони співали та співають, — я уважав за відповідне написати отсю коротку статю про стрілецькі піснї.
Вістник Союза визволення України 23.04.1916 стрілецтво
Роман Секела:
Мало хто її бачить, — а всї чують, як іде.
Дїло 21.04.1916 нарис
С. Томашівський:
Українське питаннє творить важну складову часть загального східно-европейського питання, коротко російського питання.
Вістник Союза визволення України 15.04.1916 дослідження
З. К—я:
Про Тараса Шевченка писали чужинцї не багато, але те, що вони писали, дише щирим подивом до його особи та творів і признає йому визначне місце між всесвітніми письменниками.
Вістник Союза визволення України 15.04.1916 шевченкознавство
Польське освітленє і дїйсність.
Дїло 12.04.1916 міжнародне
У. С. С. Юра Шкрумеляк.:
(З дневника).
Вістник Союза визволення України 09.04.1916 стрілецтво
(За американською "Свободою")
Вістник Союза визволення України 09.04.1916 міжнародне
Подаємо отсе кілька звісток про останні місяцї житя Покійного, перебуті під російською інвазією, яка зробила на нього таке пригнїтаюче вражінє, що причинила ся до його смерти.
Дїло 05.04.1916 спомини

Табір військовополонених. Німеччина, 1916

дописи

»Kurjer Lwowski« 04.05.1915 Pogrzeb śp. prof. Ziembickiego.

Wczoraj w południe Lwów oddał ostatnią posługę swemu zasłużonemu obywatelowi, prof. dr. Grzegorzowi Ziembickiemu. Pod dom żałoby przy ul. Teatralnej przybyło kilkaset osób, przeważnie ze świata lekarskiego i naukowego. O godz. 11. odprawił modły u trumny ks. arcybiskup Bilczewski w otoczeniu kapituły lwowskiej. Po wyniesieniu zwłok, chór "Echa" odśpiewał "Beati mortui", poczem po złożeniu trumny na rydwan, ruszono ku cmentarzowi łyczakowskiemu. Pochód żałobny otwierał szpaler sióstr miłosierdzia, kleru i duchowieństwa z ks. arcybiskupem na czele. Od kościoła katedralnego kondukt prowadził ks. kanonik hr. Badeni. Za rydwanem postępowała wdowa prof. Ziembicka z córką oraz członkowie rodziny. Miasto reprezentowali na pogrzebie prezydent dr. Rutowski i wiceprezydent Stahl. Dalej przybyło też wiele osób ze świata naukowego, i przedstawiciele uniwersytetu, politechniki, prawie wszyscy lekarze, samarytanki "niebieskie" z hr. Skarbkówną na czole, liczne obywatelstwo, służba szpitalna a wreszcie włościanie. Nad grobem rzewnie przemówili dyrektor dr. Starzewski i dr. Włodz. Kozłowski, poczem trumnę zlożono do grobowca rodzinnego.

»Kurjer Lwowski« 03.05.1915 Ile wydano bezpłatnie opalu?

W uzupełnieniu sprawozdania miejskiego biura rozdawnictwa opału, zamieszczonego w onegdajszym numerze, podajemy dalsze szczegóły, charakteryzujące działalność miasta w wojennym okresie czasu. Jak wiadomo, wydano ogólem bezpłatnie 14.801 asygnat na 92.685 cetnarów drzewa, tytułem zapomóg na wniesione podania. Prócz tego wyasygnowano w krótkiej drodze przez biuro rozdawnictwa lub w razie naglącej potrzeby przez prezydjum miasta 8650 cetn. drzewa, tak, że liczba wyasygnowanego opalu wynosi 101.335 cetn. przedstawiający wartość około 200.000 kor.
Jeżeli zaś chodzi o zupełne zobrazowanie dobroczynności miasta na polu dostawy bezpłatnego upału, należy podać w ogólnych zarysach cyfry tygodniowej ekspedycji drzewa. Mianowicie dla wszystkich miejskich kuchni, instytucji, ochron, sklepów, magazynów i zakładów miejskich, zarząd opału dostarczał od początku r. z. od 400 cetn. drzewa tygodniowo. W miarę powstawania nowych kuchni i zakładów liczba wzrosła z końcem marca do 3000 cetn. tygodniowo. Obecnie zaś z powodu ograniczenia liczby kuchni i zmniejszenia się zapotrzebowania, cyfra ta spadła do 1600 cetn. tygodniowo.

»Kurjer Lwowski« 02.05.1915 Na cześć Królowej Korony Polskiej.

Tradycyjnym zwyczajem we wszystkich katolickich świątyniach lwowskich rozpoczęto wczoraj maj uroczystemi nabożeństwami, które odbywać się będą codziennie przez cały miesiąc.
W miesiącu tym obchodzi corocznie społeczeństwo polskie uroczyście pamiątkę Ślubów Jana Kazimierza w prastarej katedrze lwowskiej. Król polski, Jan Kazimierz, złożywszy w r. 1656 pamiętne w katedrze lwowskiej śluby, znajdując się w jakiś czas później w kościele OO. Jezuitów, gdy nuncjusz papieski, Piotr Vidoni odmawiał głośno litanję do Matki Boskiej, prosił tego dostojnika kościelnego, aby w końcu litanji przydał inowację: Królowo Ko rony Polskiej. W tej chwili nuncjusz zawołał: "Regina Poloniae" — i od tej chwili w całej Polsce rozbrzmiewa z dziesiątka miljonów ust prośba: "Królowo Korony Polskiej, módl się za nami!"
Zabrzmiała więc wczoraj pod sklepieniami kościołów pieśń błagalna, pieśń o wyzwolenie ducha z więzów szarzyzny i bezczynności.
Symbolem uroczystości majowych jest też figura Matki Boskiej na placu Marjackim, która zwykle przez cały miesiąc maj płonie wieczorem aureolą świateł. Znajdująca się u stóp figury studnię wybudowano sumptem miasta na skutek pamiętnej uchwały przez radę miejską w r. 1904. W tym samym roku w miesiącu wrześniu nastąpiło uroczyste jej poświęcenie z okazji I. polskiego Kongresu Marjańskiego.
Oświetlenie figury Matki Boskiej odbywa się dopiero od lipca 1914 roku. Myśl oświetlenia figury zawdzięczyć należy radcy W. Włodzimirskiemu, który domagał się tego na posiedzeniu rady miejskiej w kwietniu 1914 r. Na skutek powziętej uchwały postanowiono otoczyć figurę łukiem o 32 lampach elektrycznych, prócz tego zaś umieszczono u stóp figury, wiecznie płonącą lampę.

»Прикарпатская Русь« 02.05.1915 Деятельность русскихъ общественныхъ организацій въ Галичинѣ.

Въ засѣданіи главнаго комитета всероссійскаго союза городовъ командированный комитетомъ въ Галичину докторъ А. Н. Меркуловъ сдѣлалъ докладъ о положеніи дѣла въ Галичинѣ.
Страна, въ значительной своей части переставшая уже быть ареной военныхъ дѣйствій, переходитъ на положеніе мирной жизни. Оставшіеся на своихъ мѣстахъ жители городовъ и деревень принялись за обработку полей и за обычныя занятія.
Но пережитыя страданія оставили глубокій слѣдъ. Наводненіе страны то той, то другой арміей въ прошломъ, постоянныя остановки и передвиженія значительнаго количества войскъ въ настоящемъ — сказались на санитарномъ состояніи страны.
Существовавшія раньше врачебно-санитарныя учрежденія закрыты.
Всѣ перевязочныя средства страны и военнаго вѣдомства естественно, поглощены нуждами арміи, и поэтому, даже такіе центры, какъ Львовъ и Перемышль, не имѣли возможности производить своевременно удаленіе отбросовъ. На городскихъ улицахъ нерѣдко можно было встрѣтитъ кучи отбросовъ. О деревняхъ и мѣстечкахъ нечего и говорить.
Средства продовольствія страны не могутъ не истощаться.
Дѣятельная помощь населенію со стороны общественныхъ организацій необходима.
Это ясно сознаеть и военное вѣдомство, и вопросъ о планомѣрной дѣятельности общественныхъ организацій въ этой области обсуждался на совѣщаніи при военно-санитарномъ управленіи.
Въ совѣщаніи, по приглашенію начальника санитарной части Галичинѣ, принимали участіе представители обывательскихъ комитетовъ и союзовъ земскаго и городского, въ томъ числѣ и докладчикъ.
Присутствовавши въ засѣданіи начальникъ санитарной части, бывшій въ осадной арміи подъ Перемышлемъ, заявилъ, что, по его мнѣнію, для полнаго успѣха всѣ санитарно-медицинскія мѣропріятія должны распространяться на все населеніе страны, какъ военное, такъ и мирное. Такъ было поставлено дѣло подъ Перемышлемъ, и осадная армія вь санитарномъ отношеніи была благополучна.
Какъ разграничить сферы дѣятельности различныхъ общественныхъ организаций.
Представиткли земскаго и городского союзовъ предложили представителямъ обывательскихъ комитетовъ взять въ свои руки дѣло организаціи.
Но представители обывательскихъ комитетовъ, ссылаясь на большій опытъ союзовъ, просили ихъ принять организацію дѣла на себя, а съ своей стороны обѣщали содѣйствіе и освѣдомленіе о мѣстныхъ нуждахъ населенія.
Окончательное распредѣленіе сферъ дѣятельности союзовъ было установлено въ совѣщаніи всѣхъ бывшихъ въ Галичинѣ дѣятелей обоихъ союзовъ.
Земскій союзъ принялъ на себя возстановленіе краевыхъ больницъ (около 35-ти больницъ на 2.500 коекъ) и этапнопитательные пункты.
Союзъ городовъ принялъ на себя устройство заразныхъ больницъ и участковыхъ лѣчебницъ тамъ, гдѣ нѣтъ краевыхъ. Въ первую очередь намѣчено 10 пунктовъ на 600 кроватей.
Всѣ прочія санітарно-эпидемическія мѣропріятія каждый союзъ принимаетъ на себя въ мѣстахъ нахожденія своихъ больницъ.
Санитарныя мѣропріятія близъ фронта принимають на себя оба союза.
Заканчивая свой докладъ, А. Н. Меркуловъ указалъ, что дѣятельность союзовъ въ санитарномъ отношеніи развивается наиболѣе успешно тамъ, гдѣ создались мѣстныя санитарныя бюро съ опытными врачами въ главѣ.

»Kurjer Lwowski« 29.04.1915 Z dokumentów chwili.

W Samborze wyszło w formie płakatu, z datą 26. marca 1915 "Obwieszczenie Naczelnika Samborskiego powiatu". Pisane dobrą polszczyzną zawiera między innemi następujące pouczenia:
Wszystko, co ocalało od wojny, może zginąć od zakażnych chorób. Żadna wojna, żadna straszna bitwa nie zna tej liczby ofiar, jakie zabiera, skradając się spokojnie i niespodzianie, zaraza. Gdyby nasze miasto i powiat były nawet w nieco lepszych warunkach w porównaniu z innemi miejscowościami, nie powinna ta okolicznosć uspokajać, ponieważ sąsiadujące z nami powiaty znajdują się w stosunkach strasznych pod względem sanitarnym, a zaraza nie zna granic i ona przechodzi z jednej miejscowości na drugą, niczego nie szczędząc i wszystko niszcząc, jeżeli znajdzie dla siebie odpowiedni grunt i warunki dla swej okropnej działalności.
Wasze zadanie, wasz cel, mieszkańcy m. Sambora i powiatu usunąć te warunki, przy których mogłyby pojawić się epidemiczne choroby, lub zaniesione skądinąd, mogły się rozwijać.
Obwieszczenie wzywa do przystąpienia bez zwłoki do oczyszczenia domów, podwórzy, sadów i ogrodów; do naprawy i stawiania parkanów i ogrodzeń; do obrabiania i obsiewania sadów i ogrodów.
"Obawiać się tego, że ogrodzenia będą na nowo rozebrane, nie potrzeba, ponieważ władze wojenne będą się starać wszelkimi sposobami bronić osobistej własności, a ja ze swej strony obiecuję wsielką pomoc i najmniejsze wykroczenia w tym kierunku będą ostro karane".
A dalej: "Byłoby bardzo pożądano, ażeby wszystkie sady, ogrody i miejsca, które można obsiać, były obsiane owsem, jęczmieniem lub jarzynami i ażeby puste przestrzeńie były w krótkim czasie pokryłe zielenią. Ja będę szczerze współdzałać w celu ochrony zasieków od wypasania i niszcenia".
Podpisał Naczelnik samborskiego powiatu W. Krasowzki.

Likwidacja osadn. niemieckiego.
Minister spraw wewnętrznych, jak wiadomo, zażądał od gubernatorów zebrania informacji o ilości gruntów niemieckich w granicach gubernji. Obecnie, jak pisze "Rus. Słowo", otrzymane zostały odpowiedzi od wielu gubernatorów.
W gubernji wilenskiej 23 posiadłości — 4,773 dziesięciny. W gub. kieleckiej, w powjatach kieleckim i stopnickim 106 posiadłości — 5,461 dziesięcin. Porostałe powiaty są zajęte przez nieprzyjaciela i zebranie danych o osadnictwie niemieckiem w tej części gubernji obecnie jest niemożliwe.
Co się tyczy gubernji płockiej, gubernator zwraca uwagę, że informacje jego są niedość ścisłe, gdyż część gubernji zajęli Prusacy. Według danych prowizorycznych, w gub. płockiej znajduje się 326 posiadłości niemieckich, wynoszących 8,164 dziesięcin.
W gub. radomskiej było 5,318 kolonistów niemieckich. Z tej liczby deportowano 4,735 osób, 28 wyjechało dobrowolnie, 63 mają być deportowani i pozostają czasowo w gubernji do wyzdrowienia. 492 osoby deportacji nie podlega. Niemcy posiadają tu 56 majątków, wynoszących 4,719 morgów.

»Kurjer Lwowski« 27.04.1915 Od Wojennego Generał Gubernatora Galicji.

Ogłoszenie
Jego Cesarska Mość Najjaśniejszy Pan, odwiedziwszy 9—11 kwietnia Galicję i będąc w zupełności zadowolonym tem zyczliwem spotkaniem, jakie Jemu okazali mieszkańcy Galicji i tym porządkiem, który był podtrzymywany przez samą miejscową ludność, raczył rozkazać mi wyrazić ludności Galicji Swe Najwyższe podziękowanie.
Jestem szczęśliwy oznajmić o tem
Wojenny Generał Gubernator Galicji Generaf-Adjutant Hrabia Bobriński.

Do ludności miasta Lwowa.
Jego Cesarska Mość Najjaśniejszy Pan raczył wyrazić Swoje zadowolenie z okazji Jego odwiedzin m. Lwowa i rozkazał mi wyrazić mieszkańcom miasta Swoje podziękowanie za życzliwe spotkanie, jakie Jemu było okazane przez ludność i za porządek w mieście, który był podtrzymywany przez samych mieszkańców miasta.
Dla biednych miasta Lwowa Jego Cesarska Mość najmiłościwiej raczył ofiarować dziesięć tysięcy rubli.
Jestem szczęśliwy oznajmić o tem mieszkańcom miasta Lwowa.
13. kwietnia 1915 r.
Wojenny Generał Gubernator Galicji Generał-Adjutant Hrabia Bobrińshi.

»Kurjer Lwowski« 26.04.1915 Fabryka zabawek w Kulikach.

Powszechnie znana i nader sympatyczna fabryka zabawek w Kulikach stoi obecnie bezczynnie. Burza wojny przeleciała szczęśliwie nad Kulikami, czemu zawdzięczać należy, że ta placówka przemysłu rodzinnego nic nie ucierpiała. W ostatnich czasach wyłoniła się myśl uruchomienia fabryki ze względu na pokup wykonanych tam przedmiotów. Niemal wszystkie zapasy, jakie się jeśzcze znalazły we Lwowie, pochodzące z Kulik, zostały już wyczerpane.
Sprawą zainteresowała się niestrudzona w pracy społecznej p. Marja Dulębianka i przed paru dniami udała się do Kulik w towarzystwie p. Demelównej, aby na miejscu poczynić spostrzeżenia co do uruchomienia fabryki Kulikowskiej. Zakład cały nietknięty, znalazło się nawet nieco gotowych zapasów, które zabrano do Lwowa. Są też materjały, które przygotowano onego czasu na wyrób zabawek, lecz czas wojny zmusił do odłożenia pracy na później. Młodzież kulicka, witając gości, dopytywała się niecierpliwie, kiedy znowu będzie mogła wziąć się do pracy. Należy ufać, że obu paniom uda się w niedalekiej przyszłoścl doprowadzić do skutku rozpoczęte dzieło uruchomienia fabryki kulickiej. Garnąca się z zapałem do pracy młodzież kulicka będzie więc mogła nadal z pożytkiem pracować.

»Kurjer Lwowski« 25.04.1915 Komunikat Ministra Cesarskiego Dworu.

Dnia 11/24 kwietnia Jego Cesarska Mość raczył wrócić z Przemyśla do Lwowa. Jego Cesarska Mość odjechał ze Zwierzchnim Wodzem Naczelnym w automobilu z Przemyśla o 2 godzinie popołudniu. Po drodze przez wsie miejscowi włościanie w swoich narodowych świątecznych ubiorach i miejscowe duchowieństwo z chorągwiami wychodzili na spotkanie i witali jego Cesarską Mość.
Po przybyciu do Lwowa po 5 godzinie Jego Cesarska Mość ze Zwierzchnim Wodzem Naczelnym odbył przejażdżkę w automobilu po mieście. W miejskim parku zwanym "Wysoki Zamek" Jego Cesarska Mość wysiadł z automobilu i udał się na wierzchołek góry, skąd odsłania się przepiękny widok na miajsto i okolicę. Następnie Jego Cesarska Mość wrócił do pałacu Wojennego General Gubernatora, gdzie odbył się w Najwyższej obecności obiad, na którym byli: Wielkie Księżne: Xenia Aleksandrówna, Olga Aleksandrówna, Wielcy Książęta: Mikołaj Mikołajewicz, Piotr Mikołajewicz, Aleksander Michajłowicz, Książe Piotr Aleksandrowicz Oldenburski, Minister Dworu, osoby Świty; Wojenny Generał Gubernator Galicji i wyższe władze wojenne.
Po godz. 9 wieczorem Jego Cesarska Mość odjechał na dworzec kolejowy przez ulice przepełnione ludnością, witającą Jego Cesarską Mość okrzykami: ura!
Na stacji Jego Cesarskiej Mości mieli szczęście być przedstawieni: 1) Przeor miejscowej garnizonowej cerkwi Turkiewicz, 2) miejscowy działacz społeczny Dudykiewicz, 3) Skład Kaufmańskiego szpitala Imienia Jej Cesarskiej Mości Marji Teodorówny ze starszą "siostrą, małżonką General Gubernatora. Hrabiną Bobrińską na czele, 4) Sktad sanitarnego pociągu Kijowskiego okregu naukowego z Hrabiną Lamsdorf na czele.
O godzinie 10 Jego Cesarska Mość wyjechał ze Lwowa.

»Дїло« 24.04.1915 Терпеливости, ми передержимо! — Росийська господарка на Гуцульщинї.

Терпеливости, ми передержимо!
Принятє провідників парляментарної репрезентациї українського народу Галичини й Буковини начальним вождом австро-угорської армії архикн. Фрідріхом і наслїдником престола архикн. Карлом Францом Йосифом являєть ся одним з полїтичних актів, який знайде живий відгук в широких кругах українського громадянства — скрізь, де воно від теперішної сьвітової війни сподїваєть ся лїпшої долї для України.
Висказані з такого міродатного становища слова найвисшого признаня для хоробрости, самопосьвяти і вірности вояків-Українцїв на полях боротьби — при рівночаснім ствердженю безоглядного патріотизму всеї полїтичної дїяльности Українцїв в Австриї — тай факт, що сї заяви зложені саме в найкритичнїйшім моментї сеї війни, — все те разом надає ласкавим словам начального вожда і наслїдника престола значінє висше і тривкійше понад конвенціональні комплїменти. Приймаємо слова сї як запоруку, що — в супереч заходам ворогів наших — звязок українського народу і української землї з монархією Габсбургів видержав кріваву пробу і що він нинї, задокументований кровю соток тисяч українських синів, істнує тривкійше й певнїйше, нїж коли-небудь передтим.
Сей звязок між Габсбурською монархією й українським народом має також своє значінє pro futuro. Звязавши свою полїтичну долю в теперішній сьвітовій війнї з Габсбурською монархією й її союзником, український нарід сподїваєть ся, що після війни полїтичне положенє українського народу не тільки в границях монархії, але також — на скільки се буде лежати в сфері великодержавних впливів монархії і її союзника — поза її границями змінить ся згідно з його визвольними змаганями.

Росийська господарка на Гуцульщинї.
Спостереженя очевидця.

На Гуцульщинї застав я велику руїну, хоча не таку страшну, як я надїяв ся.
Микуличин сильно потерпів, але церков і парохіяльні будинки стоять, а місцевий парох о. Галайчук остав на місци і сповняє свої обовязки.
Яремче майже зовсїм знищене, віллї попалені, а так caxtio і в Дорі згоріли всї будинки по обох боках цїсарської дороги. Всеж таки спаслось значне число хат і господарських будинків, а тамошні Гуцули томились в зимі по кілька родин в одній хатї.
За те в Делятинї зробили Росияне великі шкоди. Більшу пайку жидівських домів в ринку так спалили, що остали лише обсмалені мури та стоять комини, які наслїдком дощу розпадають ся і валять ся.
Салдати спльондрували всї мешканя, в яких нїхто не мешкав. Мешканя урядників, — а особливо Українців — основно порабували та понищили, повиривали двері, побили шиби, поломали вікна, повалили печі. Також понищили, занеохаїли та спльондрували судовий будинок. На коридори, в судових салях, в кімнатах судиїв, а навіть в кімнатї, в якій переховують ся ґрунтові книги, лишили гній, солому і нехарство. По коридорах і салях порозкидали подерті книги ґрунтові, акти з реґістратури порозмітували, а більшу пайку спалили. Вікна здебільша повибивали, двері познимали, всї замки повиривали, стїни обтовкли, а в деяких комнатах понабивали цьвяхів в стїни: ту вішали салдати свої кріси. Нї одного мебля не лишили цїлого — салдати зі злоби нароком рубали і калїчили меблї, а в комнатах судиїв порубали бюрка і шафи, та позабирали з них судейські тоґи та книжки з підручних біблїотек. Від довгих столів повідтинали і попалили ноги, видно столи були їм за високі на прічи до спаня. Перед судовим будинком стоять обкорені овочеві дерева; се салдати облупили кору зі всїх дерев, щоби опісля посхли.
Відходячи, забрали зі собою кілька книг ґрунтових і судову печатку, які опісля покидали, утїкаючи перед нашим війском. Судову печатку знайшла наша жандармерия на угорській граници в Яблонові, а одну ґрунтову книгу аж у Ворохтї.
Як наші відобрали Делятин, війскова команда хотїла помістити війско в судовім будинку. Треба було відставити кількадесять жовнїрів, які тяжко напрацювались, заки випрятали гній і сьмітя, полишене "освободителями Галичини". Колиж опісля на приказ властий вернули до Делятина судові урядники і суд мав розпочати свою дїяльність, вісїм жінок через цїлий тиждень мило і чистило судові комнати, які помимо того подобають більше на міломістечковий шинк, як на бюра судейських урядників.
Дуже лихо поводилось росийське війско з українським сьвящеником о. Ісайчиком.
Команда зажадала від него, щоби поминав при богослуженях царя, хоронив на цвинтари коло церкви павших офіцирів росийських і сповняв для їх війска обовязки війскового капеляна. Колиж він опер ся тому приказови, вигнали його з Делятина на Заріче, спровадили свого батюшку, що видправляв для них богослуженя що недїлї в мійській церкві, та хоронив офіцирів на цвинтари під самими стїнами церковними. На могилах поставили Росияне хрести з написями, з яких слїдно, що між похороними було кількох Українцїв.

»Kurjer Lwowski« 22.04.1915 Ograniczenie zasiłków. — Fortece z drutu.

Ograniczenie zasiłków. Otrzymaliśmy z Prezydum miasta następujący komunikat: Wobec wypadków nadużycia publicznej dobroczynności stwierdzonych przy wydawaniu obiadów bezpłatnych i pomocy pieniężnej osobom, które podały nieprawdziwe dane o swojem położeniu materjalnem, albo które są zupełnie zdolne do pracy, a tylko uchylają się od roboty i nie chcą korzystać z możności zarobku, istniejąca przy magistracie komisja aprowizacyjna postanowiła dnia 16 kwietnia br.:
1. Zmniejszyć ilość wydawanych obiadów bezpłatnych, artykułów spożywczych i zapomóg pieniężnych.
2. Osobom biednym i niezdolnym do pracy wydawać bezpłatnie obiady i artykuły spożywce tyko po przedłożeniu z ich strony poświadczeń komitetów opieki nad biednymi co do ubóstwa i niezdolności do pracy pod warunkiem, że przedłożą te oświadczenia do 30 kwietnia br.
3. Osobom płci męskiej zdrowym, zdolnyn do pracy i nie obarczonym większą rodziną, zupełnie zaprzestać wydawania obiadów bezpłatnych i zasiłków pieniężnych.
4. Wydawanie obiadów bezpłatnych i artykułów spożywczych rozpocząć według wyżej podanych warunków od 1. maja 1915.

Fortece z drutu. Jak powstają zagrody z drutu kolczastego? Na to pytanie tak odpowiada jeden z korespondentów wojennych.
Oplata go się na palach różnej wysokości wbitych w ziemię. Między jednym palem a drugim tworzą się ploty ze splątanego drutu. Pociski armatnie, trafiające w zagrody druciane, rozrywają wprawdzie drut, ale jednocześnie splątują go jeszcze bardziej. Nawet po zwaleniu palów zagrody nie tracą swego znaczenia.
Jedyny sposób walki z drucianemi przeszkodami, to rozcięcie ich nożycami. Jest 10 zadanie trudne, bo zważyć trzeba, że zagrody te robione są przed samymi okopami i bronione śmiercionośnym ogniem kulomiotów.
Niemcy próbowali elektryzować swe przeszkody druciane, żeby zabijać prądem wszystkich dotykających się drutu. Sposób ten byl dość naiwny, gdyż wystarczy mieć nożyce z drewnianą rączką, aby przecinanie nie przedstawiało żadnego niebezpieczeństwa.
Drut ma jeszcze tę zaletę, że dla urządzenia z niego zagrody nie trzeba wiele czasu. Aby wykonać ją na przestrzeni 300 kroków, co wystarcza dla jednej kompanji piechoty — dość sześciu godzin. W obecnych więc bitwach, trwających niekiedy tygodniami, zagrody druciane można urządzić już pierwszego dnia lub nocy.
Zagrody takie mają to znaczenie, że z ich pomocą w polu stwarza się jakby fortecę, służącą za oparcie dla manewrujących wojsk.
Taktyka niemiecka twierdzi, że w fortecy nigdy nie należy się bronić, powinna być ona tylko punktem oparcia dla skrzydeł armji. Dzięki zagrodóm z drutu, taktykę tę Niemcy stosują i w otwartem polu. Jedno skrzydło zabezpieczają zupełnie, opierając je o taką zagrodę, na drugiem zaś skupiają główną masę wojska, co im pozwala uderzać z ogromną silą, przyczem dla obrony zagrody mogą zostawić tylko niewielką liczbę żołnierzy. Oczywiście zalety zagród z drutu kolczastego ocenili nietylko Niemcy. Mają one dziś powszechne zastosowanie.

»Kurjer Lwowski« 21.04.1915 Oblężenie sklepów. — Drożyzna i brak drzewa opałowego.

Oblężenie sklepów miejskich trwa w dalszym ciągu. W wielu wypadkach musiano onegdaj wzywać interwencji policji, dochodziło bowiem do burzliwych scen, które wywoływali najmniej interesowani, a więc spekulanci. Mimo energicznych zabiegów ze strony zarządu aprowizacji miasta, niesumienni ci ludzie wykupuję przeważnie mąkę, która następnie sprzedają znacznie drożej. Oczywiście więcej ponad 1 kg. mąki nikt kupić nie może, co utrudnia nieco lichwiarzom ich manipulację. Kupująca w sklepach miejskich publiczność sama nad tem czuwać powinna, aby nie dopuszczano się nadużyć. Jak już zaznaczyliśmy, obawy o brak artykułów są bezpodstawne, albowiem Zakład aprowizacji miasta jest dostatecznie zaopatrzony.

Drożyzna i brak drzewa opałowego. Od jakiegoś czasu odczuwać się daje w mieście brak drzewa opalowego. Wiele składów drzewa zostało zamkniętych, wskutek braku dowozu. W wielkiej mierze przyczynia się do tego pora robót polnych, do czego potrzebne są konie.
Również we wszystkich miejskich centralnych składach zapasy się wyczerpują i grozić zaczyna ogólny brak opału. Powodem jest tego zupełny brak wagonów kolejowych, które do niedawna dostarczały miastu pewną ilość drzewa.
Chwilę tę oczywiście wykorzystują niektórzy handlarze, żądając lichwiarskich cen. W ostatnich dniach płacono za cetnar drzewa od 1.30—1.80 rb. Ceny niebywale!

»Kurjer Lwowski« 18.04.1915 Zakaz rekwizycji. — Ruch na pogotowiu ratunkowem. — Z Częstochowy.

Zakaz rekwizycji.  Z Komitetu Ratunkowego otrzymujemy następujący komunikat:
"Oddział prowiantowy Wojennego Generał-Gubematorstwa Galicji donosi nam, iż Główno dowodzący armiami południowo-zachodniego frontu zakazał dokonywania w granicach Galicji rekwizycji ziarna i prowiantów, wydanych ludności przez rząd, oraz samowolnego czynienia zakupów przez żołnierzy po cenach dowolnych w tych miejscowościach, w których ludność korzysta z akcji zapomogowej.
Nie podlega pównież rekwizycji bydło rasowe, rozpłodowe, buhaje rasowe, bydto wpisane do Związków hodowlanych, lub premiowane na wystawach gospodarskich".

Ruch na pogotowiu ratunkowem. Przez cały dzień wczorajszy panował na stacji ratunkowej wyjątkowo żywy ruch. Od kilku miesięcy nie notowano tak wielkiej ilości wypadków, jak wczoraj. Do godź. 7 wiecz. opatrzono przeszło 30 osób, w czem duży procent stanowiła młodzież niżej lat 15, oraz dzieci. Odnośnie do dzieci, to stały się one przeważnie ofiarami przejechania lub potrącenie przez wozy, co zresztą jest konsekwencją niedostatecznego ich dozoru przez rodziców. Nie było natomiast żadnego wypadku pokąsania przez psy.

Z Częstochowy. Według relacji przed paru dniami przybyłej do Warszawy osoby, miastem rządzi rada miejska, wybrana przez obywateli, taktycznie jednak rozporządza się wszystkiem główna komenda, na której czele stoi hr. von Karmer. Jest też gubernator "landrath" w osobie p. von Tauchara. W samej Częstochowie wojsko i władze są niemieckie; w klasztorze jasnogórskim rozlokowali się Austrjacy.
O. Pius Weloński jest chory; obowiązki jego pełni O. Romuald.
W Częstochowie wychodzą dwa pisma polskie: "Goniec" i "Gazeta Częstochowska", ale podają głównie przedruki z gazet niemieckich.
W mieście panuje drożyzna niesłychana. Bochenek chleba kosztuje 6 złotych, tyleż funt mięsa, kwarta nafty 4 złote, a funt masła 2 i pól rubla. Dodać trzeba, że chleb zmieszany jest z mąką kartoflaną i że innego wypiekać nie wolno. Sytuacja pogarsza się z dniem każdym, bo Niemcy żadnego przywozu dla ludności nie dopuszczają, a wszystko, co przybywa z zachodu, przeznaczają na potrzeby wojska.
Na podłożu głodu i nędzy rozwijają się trapiące ludność choroby.
Trzykrotnie już Niemcy nakładali wysokie kontrybucje na wyniszczone miasto. — Ostatnio ściągnąć kazali 150.000 rubli kontrybucji — "za Kłajpedę". Wyrażali się, że za dom każdy, zburzony przez wojsko rosyjskie, spalą i zburzą trzy domy w Polsce. ("Dzień. Pol.")

»Kurjer Lwowski« 17.04.1915 Z zachodniej części kraju.

Wedlug spostrzeżeń dokonanych przez rozmaite przybyto do Lwowa osoby, zachodnia część kraju przedstawia obecnie smutny obraz. Miasteczka i wioski, nad któremi przeszła burza wojny, pogrążone są w ciszy, a niedostatek zwiększa się coraz bardziej. Między innemi silnie ucierpiał powiat brzozowski.
W Dynowie 33 domów jest spalonych, 7 uszkodzonych pociskami, 150 rodzin pozostało bez żadnych środków do życia. Z przedstawicieli inteligencji zostało w mieście tylko 3. Wszyscy urzędnicy magistratu wyjechali.
W Brzozowie położenie nie jest lepsze. Pociski zniszczyły wiele domów.
Wsi okoliczne, w większym lub mniejszym stopniu są spalone. Najbardziej ucierpiały wsie: Gumniska, Domaradz i Jasienica.
W całym powiecie ponad 6000 rodzin pozostało bez środków do życia.

зі старорусинів

»Прикарпатская Русь« 23.10.1914 Делегаты мазепинцевъ въ Болгаріи. —

Делегаты мазепинцевъ въ Болгаріи. По сообщеніямъ изъ Софіи прибыли туда представители мазепинскаго «Народнаго Комитета» изъ Галичины съ бывшимъ редакторомъ Ганкевичемъ во главѣ. Цель этого путешествія мазепинцевъ – ознакомить болгаръ съ «украинскимъ вопросомъ».
Вопросъ о русской политикѣ въ Галичинѣ вызываетъ рядъ принципіальныхъ статей: «Н. Вр.» (14-го) пишетъ: «Освобождая галичанъ отъ австрійской власти, мы должны освободить ихъ не только отъ внѣшніхъ признаковъ ея проявленія, но и отъ тѣхъ путъ, которыя были наложены австрійцами на свободное развитіе русскаго племени подъ скіпетромъ Габсбурговъ. Каковы эти пута, намъ хорошо извѣстно. Подмѣна родового православія выдуманной уніей, гоненіе на русскій языкъ и, наконецъ, установленіе такого земельного строя, который поставилъ все русское населеніе Галичины въ положеніе безправныхъ рабовъ, обязанныхъ личнымъ трудомъ на своихъ утеснителей, поощряемыхъ изъ Вѣны, которые, очевидно, будутъ добиваться сохраненія своихъ привилегій и при русской власти. Но прежнія австрійскія нелѣпости должны быть уничтожены теперь же».

»Львовское военное слово« 22.10.1914 Сколько времени продлится война?

Поль Леруа-Болье, по словамъ "Рѣчи", прочиталъ рефератъ въ академіи политическихъ и моральныхъ наукъ объ экономическихъ послѣдствіяхъ нынѣшней войны.
Войною, по даннымъ реферата, задѣто 437 миліон. людей изъ 1,700 миліоновъ, составляющихъ населеніе земного шара, — а именно: — Россія — 71 милл., Франція — 39 милл., Англія — 46 милл., Бельгія — 7 1/2 милл., Сербія — 4 1/2 милл., Чорногорія — 1/2 милл., Японія — 53 1/2 милл., Германія — 66 1/2 милл., Австровенгрія — 49 1/2 милл. Къ єтому слѣдуетъ прибавить народонаселеніе колоній: 12 милл.  — французской Африки, 25 милл. британскихъ колоній, кромѣ Индіи, 320 милл. — Индіи, 63 милл.—другихъ европейскихъ колоній. Итакъ, конфликтъ отразился на положеніи 857 милліоновъ людей.
Весь міръ раздѣлился на два лагеря: 116 милліоновъ людей австро-германскаго лагеря противъ 321 милл. — антигерманской коалиціи. При этомъ Россія и Англія имѣютъ неисчерпаемые резервуари человѣческой силы.
Продолжительность войны будетъ зависѣть отъ силы моральнаго сопротивленія народовъ, отъ силы некомбатантовъ.
Въ промышленности имѣются двѣ области, въ которыхъ работы идутъ максимальнымъ темпомъ и гдѣ не ощущается недостатка въ рабочихъ рукахъ, ни у французовъ, ни у ихъ враговъ; этo — заводы и фабрики, изготовляющіе оружіе и съѣстные припасы. Но и въ этихъ областяхъ ощущается недостатокъ сырья. Черезъ 4— 5 мѣсяцевъ или больше, у враговъ коалиціи, благодаря блокадѣ, вовсе не окажеся сырья. Это обстоятельство, въ связи съ освобожденіемъ моря отъ врага, можетъ имѣть рѣшающее значеніе.

»Прикарпатская Русь« 20.10.1914 Къ вопросу объ устройствѣ Галичины.

Въ "Московскихъ Вѣдомостяхъ" высказываетъ Л. Вояковъ слѣдующія прекрасныя мысли о предстоящемъ русскомъ устройствѣ Галичини:
На слѣдующій день послѣ пріема генералъ-губернаторомъ прикарпатскихъ земель гр. Г. А. Бобринскимъ представителей мѣстнаго русскаго населенія, имъ была принята депутація отъ остальныхъ національностей. Президентъ города Львова — полякъ Рутовскій — сказалъ при этомъ лойяльную рѣчь, въ которой, къ сожалѣнію, однако, не удержался назвать Львовъ польскимъ городомъ. Отвѣтная рѣчь гр. Бобринскаго заключаетъ въ себѣ кратко, но вполнѣ опредѣленно изложенную программу дѣятельности русской власти въ Галичинѣ. Въ этой рѣчи весьма рѣшительно указано на то, что восточная Галичина — искони русская земля, съ кореннымъ русскимъ населеніемъ, а потому здѣсь должны быть введены общерусскіе порядки. Что же касается западной Галичины, то это — польская область, съ польскимъ населеніемъ, вслѣдствіе чего, ... за поляками, населяющими ее, будуть упрочены ихъ національно-культурныя права. Но, разумѣется, на благожелательное отношеніе къ себѣ русской власти могутъ разсчитывать только тѣ поляки, которые не проявятъ враждебныхъ чувствъ къ Россіи и русскимъ. "Вамъ извѣстны тѣ огромныя полномочія, которыми я облеченъ для пресѣченія выступленій противъ русской государственности. Надѣюсь, что мнѣ не придется къ нимъ прибѣгать", сказалъ гр. Бобринскій.
Такимъ образомъ, Галичина, составлявшая подъ австрійскимъ управленіемъ одну область, теперь, съ переходомъ ея подъ русскую власть, распадется на двѣ области: русскую Галичину и польскую Галицію. Въ первой изъ нихъ придется употребить много силъ по располяченію ея. Она болѣе 400 лѣтъ принадлежала Польшѣ, а затѣмъ свыше 100 лѣтъ — Австріи, причемъ и во время австрійскаго владычества руководящая роль въ этой области была представлена полякамъ. Въ теченіе этихъ почти 600 лѣтъ на Галичину былъ наложенъ замѣтный польскій отпечатокъ: православіе здѣсь было подмѣнено уніей, русскую народность пытались подмѣнить "украинствомъ". Въ городахъ русскій элементъ сильно подавлень. Вперемежку съ русскими деревнями и селами въ Галичинѣ искуственно создавались польскія, которыя заселялись польскими крестьянами изъ разныхъ мѣстностей Польши.
Но, несмотря на все это, русская народность сохранилась въ Галичинѣ до нашихъ дней, и мы застаемъ теперь здѣсь болѣе или менѣе ту же картину, какую застали лѣтъ полтораста тому назадъ въ могилевской и минской губерніяхъ и въ правобережной Украйнѣ. Правда, въ Галичинѣ колонизація проникла глубже въ настоящее время, чѣмъ въ могилевской и минской губерніяхъ и правобережной Украйнѣ 150 лѣтъ тому назадъ, но теперь мы располагаемъ большимъ опытомъ по возрожденію и укрѣпленію русской народности въ ополяченныхъ областяхъ, какого у насъ не было не только 150, а и 50 лѣтъ тому назадъ. Всего 50 лѣтъ тому назадъ даже древне-русская столица Кіевъ носила густую польскую окраску, и лишь въ теченіе послѣдняго полувѣка стольный градъ Владиміра Святого скинулъ съ себя эту польскую шелуху.
Рядомъ мѣръ, направленныхъ къ улучшенію благосостоянія русскаго крестьянства и усиленію его независимости отъ польскихъ помѣщиковъ, и посредствомъ переустройства управленія Галичины на русскихъ началахъ и введенія русской школы и суда, Галичина вскорѣ можетъ быть располячена въ такой-же мѣрѣ, какъ теперь располячены ея ближайшія сосѣдки — волынская и подольская губерніи.
При этомъ всѣ общесхвенныя начинанія въ духѣ православія и русской народности должны пользоваться въ Галичинѣ дѣятельной поддержкой со стороны русской власти. Послѣдовательное и неуклонное осуществленіе такой программы должно дать, какъ показалъ опытъ въ другихъ мѣстностяхъ, желанные результаты, полякамъ же слѣдуетъ разъ навсегда запомнить, что Галичина — русскій край. Какъ отмѣчено выше, президентъ города Львова, полякъ Рутовскій, въ рѣчи, обращенной къ графу Бобринскому, назвалъ Львовъ польскимъ городомъ. Если во Львовѣ и въ другихъ городахъ Галичины силенъ польскій элементъ, то это еще не даетъ права называть эти древне-русскіе города польскими, и полякамъ необходимо свыкнуться съ мыслью о томъ, что на всемъ пространствѣ Галичины, не только въ правительственныхъ учрежденіяхъ, но и во всѣхъ сферахъ жизни, хозяевами должны являться русскіе.

»Прикарпатская Русь« 19.10.1914 Тезоіменитство Наслїдника Цесаревича.

Вчера, въ высокоторжественный день тезоименитства Его Императорскаго Высочества Наслѣдника Цесаревича Алексѣя Николаевича, были послѣ литургіи отслужены молебны въ трехъ главныхъ львовскихъ соборахъ: въ православномъ Георгіевскомъ и въ уніятскихъ Успенскомъ и Преображенскомъ. Во всѣхъ трехъ храмахъ присутствовали представители военныхъ и гражданскихъ властей: въ Георгіевскомъ — помощникъ генералъ-губернатора ген. А П. Половцевъ, начальникъ штаба ген. Новогребельскій, львовскій губернаторъ М. А. Мельниковъ и др.; въ Успенскомъ — членъ Госуд. Думы гр. В. А. Бобринскій; въ Преображенскомъ — членъ Госуд. Думы Д. Н. Чихачевъ.
Въ Георгіевскомъ соборѣ, послѣ часовъ, совершена была въ 11 ч. торжественная литургія членомъ Госуд. Думы о. М. В. Митроцкимъ, соборне съ оо. В. М. Демидовымъ и А. Костюкевичемъ. Хоръ, составленный изъ военныхъ и свѣтскихъ лицъ, пѣлъ во время обѣдни и послѣдовавшаго затѣмъ молебна. Церков была переполнена молящимися, военными и штатскими. Присутствовали также члены Русскаго Народнаго Совѣта, съ предсѣдателемъ В. Ф. Дудыкевичемъ во главѣ. Глубоко прочувствованное слово произнесъ о. М. В. Митроцкій, отмѣчая великія заслуги въ дѣлѣ собиранія Русской Земли святителей: уроженца Галицкой Руси и перваго митрополита московскаго Петра, а равно Алексія и Іоны, и доблестные подвиги русскаго воинства, завершаюшаго нынѣ волею Царя объединеніе Руси. Проповѣдь произвела на присутствующихъ глубокое впечатлѣніе. Послѣ молебна было пропѣто хоромъ многолѣтіе Государю Императору, Наслѣднику Цесаревичу и всему Царствующему Дому. Затѣмъ передъ храмомъ, по францисканской улицѣ, выстроились длинные ряды войскъ для параде, который принималъ генералъ-лейтенантъ князь Орбеліани.
Городъ Львовъ былъ съ утра впервые разукрашенъ русскими національними флагами.
С. Б.

»Львовское военное слово« 17.10.1914 Торжество православія въ галицко-русскомъ селѣ.

Трогателъный день пережили перваго октября жители с. Жолтанцы, жолковскаго уѣзда, и прибывшіе туда, по приглашенію жителей села, члены Государственной Думы: гр. В. А. Бобринскій, свящ. М. В. Митроцкій и А. Д. Заринъ.
Жолтанцы, съ населеніемъ 5000 человѣкъ, съиз-давна было оплотомъ русскаго сознанія, за что жителя его подвергались многимъ преслѣдованіямъ со стороны австрійскихъ властей. Въ селѣ имѣется большая, красивая церковь.
По случаю войны бѣжали изъ села мѣстные священники-"мазепинцы", поставленные въ селѣ нѣсколько лѣтъ тому назадъ, для угашенія среди его жителей русскаго духа. Теперь крестьяне черезъ своихъ представителей обратились къ уѣздному начальнику въ г. Жолквѣ и во Львовъ, къ православнымъ священникамъ, съ просьбой отслужить въ ихъ церкви литургію и замѣстить приходь православнымъ священникомъ. Идя на встрѣчу жителямъ с. Жолтанцы, члены Гос. Думы свящ. М. В. Митроцкій, гр. В. А. Бобринскій и А. Д. Заринъ отправились 1-го октября въ Жолтанцы. Отець Митроцкій отслужилъ въ мѣстной церкви литургію, съ проповѣдью, и затѣмъ панихиду по похороненнымъ на мѣстномъ кладбищѣ русскомъ офицерѣ и трехъ солдатахъ. Богослуженіе и, въ особенности, проповѣдь и панахида произвели на тысячи молящихся глубокое впечатлѣніе. Во время панихиды многіе навзрыдъ плакали. Русскіе герои, похороненные на завоеванной землѣ, были искренно оплаканы русскими матерями и вдовами — галицкими крестьянками. Послѣ богослуженія всѣ молящіеся были, согласно ихъ желанію, присоединены къ православію, и въ с. Жолтанцы будетъ скоро наззначенъ православный священникъ. Какъ только разошлись слухи о пріѣздѣ въ с. Жолтанцы членовъ Госуд. Думы, туда прибыли крестьяне изъ сосѣднихъ селъ: Колодна, Колоденца u другихъ и просили прислать въ ихъ села православныхъ священниковъ, или на первое время хотя-би отслужить литургію въ ихъ пустующижъ церквахъ.
По разсказамъ участниковъ поѣздки въ Жолтанцы, въ селѣ сильно замѣтно отсутствіе мужского населенія, отчасти взятаго въ австрійскую армію, отчасти-же арестованнаго австрійскими властями и вывезеннаго за предѣлы края.
На всемъ пути отъ Львова до Жолтанецъ (около 26 верстъ) видны слѣди возстановленія нормальной жизни. На поляхъ идетъ работа по запашкѣ полей подъ озимые посѣви. Туда и обратно тянутся крестьянскія подводы, снабжающіе львовскіе базары сельско-хозяйстственными продуктами.

»Прикарпатская Русь« 16.10.1914 Русскія экономическія общества во Львові

1) "Защита Земли", центральное русское кредитное товарищество, — по армянской улицѣ №3.
2) "Русскій ревизіонный союзъ имѣющій въ своемъ вѣдѣніи и своими членами всѣ русскія кредитныя учрежденія въ Галичинѣ по армянской ул. №3.
3) "Русскій торговий домъ", содерживающій торговыя лавки въ нѣкоторыхъ провинціальныхъ городахъ и занимающійся оптовой и розничной продажей съѣетныхъ и колоніальныхъ товаровъ, свѣчъ, винъ и т. д. — по краковской ул. №13.
4) "Ризница", торговля церковной утварью, имѣющая свои отдѣленія въ нѣсколькихъ провинціальныхъ городахъ, — на рыночной площади №43.
5) "Центральний молочный союзъ", имѣющій въ своемъ управленіи провиниіальные молочные союзы, — по армянской ул. №3.
6) "Рольничій союзъ", имѣющій цѣлью содѣйствовать экономическому развитію галицко-рускаго народа и улучшенію его сельско-хозяйственных отношеній, — по ул. Корняктовъ №1.
7) "Ставропигійскій институтъ", общекультурное  учрежденіе, содерживающее большой русскій книжный магазинъ, помѣщающійся по русской ул. №3, переплетную — по бляхарской ул. №11 и топографію — по бляхарской ул. №9.
8) "Общество имени Михаила Качковскаго", народно-просвѣтительное общество, содерживающее "бюро посредничества" по поставкѣ товаровъ для сельскаго хозяйства (сѣмянъ, кормовыхъ растеній, сельско-хозяйственныхъ машинъ, искусственныхъ навозовъ и пр.). — по валовой ул. №14.
9) "Львовская Самопомощь", товарищество взаимнаго кредита, — по бляхарской ул. №9.
10) Общество русскихъ женщинъ "Жизнь", содерживающее мастерскую дамскихъ платьевъ, — по валовой ул. №14.

»Прикарпатская Русь« 15.10.1914 Военные корреспонденты у галицкаго генералъ-губернатора.

Вчера галицкимъ генералъ-губернаторомъ гp. Г. А. Бобринскимъ были приняты прибывшіе во Львовъ изъ ставки Верховнаго Главнокомандующаго шестъ русскихъ и пять иностранныхъ пpeдставителей печати. Въ бесѣдѣ съ корреспондентами графъ Бобринскій сказалъ:
Очень радъ видѣть передъ собой представителей печати, которой я всегда придавалъ и придаю громадное значеніе. Жаль, что вы пробудете здѣсь недолго и ознакомитесь только съ львовской губерніей, тогда какъ было бы въ высшей степени желательно, чтобы вы освѣтили также вопросы, касающіеся тернопольской губерніи и Буковины. Этимъ вы несомнѣнно облегчили бы и наши задачи, опытнымъ взглядомъ своимъ проникнувъ во всѣ нужды и запросы, с которыми администраціи необходимо считаться. Я настолько вѣрю въ добросовѣстность и зоркость печати, что прошу васъ пожаловать ко мнѣ послѣ объѣзда львовской губерніи, дабы лично побесѣдовать о вынесенныхъ вами впечатленияхъ. То, что я могъ бы сказать вамъ касательно принціпіальной стороны вопроса о положеніи Галиціи, было бы повтореніемъ моихъ обращеній къ представителямъ населенія Львова, уже извѣстныхъ русскому обществу. Нынѣ съ нетерпѣніемъ ожидаю прибытія представителей министерствъ финансовъ, народнаго просвѣщенія, юстиціи и земледѣлія, которые будутъ моими ближайшими сотрудниками въ дѣлѣ организаціи русскаго управленія Восточной Галиціи.
Въ настоящее время я особенно озабоченъ вопросомъ объ облегченіи участи большого количества австрійскихъ чиновников, находящихся въ Галиціи безъ всякихъ средствъ къ существованію, ибо австрійское правительство захватило съ собою всѣ суммы, предназначенныя къ выдачѣ имъ жалованья, а так же всѣ сбереженія ихъ въ банкахъ.
Нынѣ, съ цѣлью оказанія помощи населенію, сильно пострадавшему отъ войны, во всѣхъ уѣздахъ организованы комитеты, подъ предсѣдательствомъ уѣздныхъ начальников и при участіи лучшихъ представителей мѣстнаго населенія. Во главѣ уѣздныхъ комитетовъ стоитъ краевой комитетъ подъ предсѣдательствомъ члена Госуд. Думы гр. В. А. Бобринскаго. Для Львова образованъ особый комитетъ подъ предсѣдательствомъ градоначальника. Попеченіемъ этого комитета нужды городского населенія уже обезпечены на мѣсяцъ. По степени нужды, Галиція ясно раздѣляется на двѣ части: Буковина и тернопольская губернія, менѣе пострадавшія отъ войны, и львовская губернія, большая часть которой сильно нуждается.
Что касается судоустройства, то суды, которые не прерывали своей дѣятельности, временно допущены къ функціонированію, гдѣ же дѣятельность была прервана, функціи ихъ переданы уѣзднымъ начальникамъ.
Наконецъ, по вопросу вѣроисповѣдному генералъ-губернаторъ изложилъ представителямъ печати соображенія, уже извѣстныя изъ телеграммъ львовскаго корреспондента Петроградскаго Телеграфнаго Агентства.

»Прикарпатская Русь« 14.10.1914 Распространеніе ложныхъ слуховъ. —

Распространеніе ложныхъ слуховъ. Во Львовѣ вь послѣдніе дни циркуляруютъ волнующіе общество слухи, объ опасномъ внѣшнемъ положеніи г. Львова. Слухи эги распускаются злонамѣренными лицами, преслѣдующими свои корыстныя цѣли и, конечно, создаютъ до извѣстной степени тревожную обстановку. Намъ извѣстно изъ самыхъ достовѣрныхъ источниковъ, что всѣ сообщенія о какой-либо опасности не имѣютъ подъ собой никакой почвы, а слухъ о якобы двигающемся въ обходъ Черновецъ прусскомъ корпусѣ можеть вызывать только улыбку.
Во всемъ этомъ видна работа злонамѣренныхъ лицъ, такъ или иначе заинтересованныхъ въ подогрѣваніи тревожнаго настроенія, которое, какъ извѣстно, не такъ трудно создавать въ глубокомъ тылу, какимъ является Львовъ.
Мѣстной администраціей приняты мѣры къ разысканію тѣхъ темныхъ личностей, которыя занимаются распространеніемъ ложныхъ слуховъ, а также и тѣхъ, которые хотятъ построить своє матеріяльное благополучіе на тревожномъ состояніи мирнаго населенія и распродать припрятанные ими предметы первой необходимости по высокимъ цѣнамъ.
Въ заключеніе остается напомнить, что энергичная мѣра, принятая недавно администраціей города Коломыи, имѣла самыя благотворныя послѣдствія. Послѣ нея, какъ извѣстно, всѣ тревожные слухи разсѣялись.
Пріѣздъ корреспондентовъ. Вчера пріѣхали во Львовъ семь русскихъ и четыре иностранныхъ корреспондента газетъ, а именно: В. И. Немировичъ-Данченко и М. В. Доманскій отъ "Русскаго Слова", К. Шумскій отъ "Биржевыхъ Вѣдомостей", Н. И. Кравченко отъ "Новаго Времени", С. Н. Сыромятниковъ отъ "Правит. Вѣстника", А. М. Федоровъ отъ "Рѣчи" и С. Ф. Бѣльскій отъ "Голоса Руси", "Свѣта" и др; затѣмъ, корреспондентъ французскихъ газетъ Людовикъ Нодо, англійскихъ — проф. Пэрсъ, американскихъ — г. Можборнъ и японскихъ — г. Оба.

з поляkів

»Kurjer Lwowski« 01.11.1914 Święto Umarłych.

Stare, homeryckie porównanie rodzaju łudzkiego do liści z drzewa lecących nigdy natrętnie nie ruca się w oczy nasze, jak w tej właśnie porze roku przed samym dniem zadusznym.
W ogrodach i na polach brniemy w powodzi szumnej zwiędłych, pożółkłych liści... żegnamy się z nimi na zawsze; bo choć na wiosnę znowu się zazielenią drzewa, inne to już będą liście, a zresztą nie każdemu dane dożyć wiosny... 
Te stosy liści zżółkłych, ścielących się pokotem po ziemi, są dla nas mieszczuchów symbolem tych pokosów Śmierci, która tragicznie bujne zbiera żniwo tego reku na polach Polski, Belgji i Francji. Miliony czaszek ludzkich zasieje Śmierć po ziemiach bliskich i dalekich — jakież zasiewy zejdą na wiosnę z tych krwawych, ludzkich ziaren?
Nic w przyrodzie nie ginie, ale też nic nie jest trwałem. Zdawać-by się mogło, że straszne hekatomby, jakie Ludzkość składa od wieków całych w ofierze Molochowi wojny, powinny-by nareszcie doprowadzić do upragnionego wszechpokoju, do ery Sprawiedliwości. A jednak dalecy zawsze jesteśmy od pożądanego celu. Przed stu laty Napoleońska potęga rozpadała się w gruzy, kongres wiedeński przemalowywał kartę Europy — a z granic ówczesnych cóż się dzisiaj ostało?
Na cmentarz Łyczakowski pospieszą w tym roku tysiące na groby najdroższych sobie istot. Tysiące zadadzą sobie straszne pytanie: czy obok tych grobów, znanych i opłakanych, nie wyrosły kędyś inne, ieszcze nieznane, a już rzeczywiste?
Święto Zaduszek wzywa nas do skupienia myśli, rozprószonej zgiełkiem chwili bieżącej. święto Umarłych przypomina nam znikomość dążeń i zabiegów ludzkich i stawia nas wobec nieubłaganej Wieczności. Modląc się o spokój dusz nam drogich, módlmy się zarazem o uspokojenie własnych dusz naszych, rozjątrzonych niepewnością jutra. Wznieś my się ponad rachuby i spekulacje i z powodzi zdarzeń starajmy się ocalić przedewszystkiem to, co w nas powinno być wiecznie trwale, to, co nam przekazali ojcowie i dziadowie nasi, to, w czem nas wychowały matki nasze... Liście mogą lecieć, drzewo stanie w zimie nagie z konarami suchemi, ale śmierć to pozorna: drzewo przetrwa zimę i odżyje na wiosnę, jeśli korzeń nie zgnije... Dbajmy o korzenie drzewa narodowego!
Zawierucha dziejowa porwała społeczeństwo nasze i wstrząsa niem do gruntu. Sypią się powały, trzeszczą fundamenty — któż wie, co się ostanie z budowy dawnej i jaka będzie postać nowel? Jedno jest pewne: ta nowa budowa o tyle okaże się trwałą, o ile budulec do niej dobrany będzie z pni zdrowych, na własnym gruncie wyrosłych. Gruntu zaś naszego nie zawdzięczamy sami sobie; wyrośliśmy na nim dzięki pokoleniom dawniejszym, dzięki ojcom i pradziadem naszym. Nie zrywajmyż lekkomyślnie związków z przcszlością: czcijmy umarłych! Wierzmy, że związek duchowy z nimi nie jest mrzonką tylko.
Przypomnijmy sobie, ile siły duchowej czerpali Japończycy w kulcie swych zmarłych przodków. Kto ma lekceważący uśmiech dla wiary chrześcijańskiej, moźe u tych pogan nabierze lepszego zrozumienia, czem są dla narodu związki duchowe z przeszłością.
Wszystko nam wróży przesilenie w Europie, w oczach naszych się dokonujące. Obyśmy okazali się godnymi dziejowej chwili! Obyśmy nareszcie przestali myśleć o stronnictwach, a poczuli się — jednością silni.
W tym dniu, pamięci przodków poświęconym, niech nam dźwięczą słowa prorocze Zygmunta:
"W twoim ze śmierci ku życiu odrodzić,
Choć świat się tobie w beznadzieję zmieni,
Choć grom po gromie wiarę twą przebodzie,
Bądź pełen wiary, bądź pełen nadzieji,
Zmartwychwstający mój polski narodzie!"

»Kurjer Lwowski« 30.10.1914 Partja ojczyzny.

Pod takim tytułem Aleksander Świętochowski zamieścił w ostatnim numerze "Humanisty Polskiego" artykuł, smagający w ostrych słowach naszą partyjność i rozbicie myśli politycznej.
"Dlaczego — pisze dawny poseł "Prawdy" — nie zbiliśmy się w jedną gromadę, pod jednym sztandarem? Dlaczego uciekliśmy się nawet do bratobójczej walki? Dlaczego nas nie ogarnął ten sam płomień? Dlaczego dotychczas wszelka myśl, zamiar, projekt sięga tylko do obrębu grupki, w której powstaje?
Dlaczego nie wydarł się ze wszystkich polskich piersi zgodny, potężny krzyk zmartwychwstania?"
"Dla tego — brzmi odpowiedź — że nie nauczyliśmy się czuć i myśleć całą Polską, całym narodem, całą jego masą, lecz stronnictwami, kółeczkami pyszałkowatej, gadatliwej i krzykliwej inteligencji. — Ośmieleni tem, że prawie nigdy nie jesteśmy przez społeczeństwo do przewodniczenia wybierani, lecz wybieramy się i narzucamy sami, zlekceważyliśmy zupełnie to, czego pragną i do czego dążą miliony ludu miejskiego i wiejskiego, a natomiast pilnie badamy, jakiej "orjentacji" trzyma się pięciu adwokatów lub dziesięciu członków stowarzyszenia studenckiego. Urządzamy plebiscyty wśród gości jednej kawiarni lub jednego zebrania towarzyskiego — i to ma być wskazówką, dokąd prowadzić winniśmy naród!
Niepodobna bez zgrozy i smutku słuchać naszych narad politycznych. Prawic zawsze nie są to wspólne szukania najlepszych dróg i środków, lecz targi stronnictw o udział ich reprezentacji w każdem przedsięwzięciu, wydzieranie sobie inicjatywy i wpływu, duszenie najlepszych zamierzeń współzawodników, przeciwdziałanie każdemu, nie z własnej partji pochodzącemu dążeniu, szczucie intryg i podstępnych zabiegów — cały ten harmider i cale to matactwo, które czepia się ludzi małych i wychowanych w niewoli. Jakiś Herve, Vanderwelde lub Richmond, wogóle patriota, któryby odrzucił rynsztunek partyjny i stanął w szeregach narodu, jest tu niemożliwy. Każdy ściska w ręku kurczowo chorągiewkę stronnictwa, zamiast ją rzucić i stanąć pod chorągwią Ojczyzny. Nie ma tak czczonej osobistości, nie ma tak magicznego słowa, nie ma tak świętego zaklęcia, któreby porwało cały ogól inteligencji. Pozostała ona zimną, zblazowaną, mędrkującą, odbijając swym chłodem i rozszczepieniem od ognia i stanowczości mas ludowych. Gdy to się działo dawniej — uczuwaliśmy tylko odrazę, ale gdy to się dzieje obecnie — uczuwamy śmiertelną trwogę. Może nigdy Polska nic będzie przeżywała chwil tak decydujących w odniesieniu do warunków zewnętrznych; może ona już nigdy niedoczeka zmartwychwstania, jeżeli nie zmartwychwstanie teraz; może to już czas wyrokowania o naszem życiu lub śmierci.
I w takiej porze nie możemy zdobyć się na jedność.
"Niech będą przeklęte na cały czas wojny wszystkie tak obmierzłe stronnictwa, "orientacje", egoizmy partyjne, mnożące się, jak robactwo — niech wszystkich ogarnie i połączy jedna "partja ojczyzny".
Tego pragnie i żąda naród, to jest masa społeczna, która w obecną wojnę rzuciła setki tysięcy swych synów, która opłaca jej koszta zupełną ruiną zniszczonego kraju. To jest ostateczna instancja polityki — fo jest najwyższa wola.

»Kurjer Lwowski« 29.10.1914 Widowiska czasu wojny.

W jednem z pism rosyjskich czytamy:
Niemieckie aeroplany przyzwyczaiły się latać w stronę Warszawy i pojawiały sie nad miastem prawie codziennie. Wystarcza też, żeby ktokolwiek z przechodniów zatrzymał się na ulicy i podniósł główę do góry, aby natychmiast zebrała się gromada ludzi, którzy oswoiwszy się już z rozbójniczymi napaściami niemieckich lotników, wyczekują ich ukazania się na przestrzeni powietrznej, niby na bezpłatne widowisko.
Dzisiaj powietrzny rabuś spażniał się jakoś. Zwykle zjawia się rano około godziny 9 — dziś dawno już minęło południe, a "Niemca" niema. Ta nicakuratność powietrznego gościa zaczęła już denerwować niecierpliwych Warszawiaków.
O 3 godzinie, gdy już znudzona publiczność zaczęła głowy zadzierać do góry. "Taube" ukazał się nakoniec nad miastem. Płynął on powoli nad Alejami Jerozolimskiemi, zbliżając się do dworca Warszawsko-Wiedeńskiej koleji. Leciał tak nizko, że można było słyszeć szum motorow. W pierwszej nawet chwili ten nizki lot wprowadził w błąd obserwatorów.
W tłumie ciekawych, śledzących ewolucje powietrzne aeroplanu, dały sie słyszeć uspokajające głosy.
— Niemiecki nie odważyłby się latać lak nizko!
Odpowiedzią na te naiwne uwagi był grzmot pękającej bomby, rzuconej z aeroplanu na Aleje Jerozolimskie. Po chwili zagrzmiały nasze armaty i zaraz potem spadla druga bomba na ulicę Marszałkowską. Aeroplan gęsto ostrzeliwany z armat, wzniósł się wysoko i zniknął w obłokach. Po jakimś czasie znów się ukazał nad miastem i rzucał bomby.
Największą liczbę ofiar spowodował pocisk bomby, rzuconej na ulicę Dziką przed domem nr. 5. Tam właśnie stała gromadka ludzi, śledzących z ciekawością ruchy aeroplanu. Bomba wpadła w sam środek tłumu. Grzechot spowodowany wybuchem złączył się z krzykiem przerażonych ludzi i jękiem rannych. 7 osób zostało zabitych na miejscu, a powyżej 20 ranionych. Na sto sążni dokoła w kamienicach wybite były szyby. Tu i owdzie wyrwane sztukaterie i nadwyrężone mury.

»Kurjer Lwowski« 28.10.1914 Z bieżących spostrzeżeń.

Dzisiejsze czasy mają dla nas epokowe znaczenie, nie ze względu jakoby nam otwierały bezpośrednio rozlegle i dalekie perspektywy dziejowe na przyszłość, bo ta pogrążona jeszcze w grubych mrokach, lecz głównie i przedewszystkiem ze względu na rodzaj likwidacji i obrachunku, jaki czynimy w naszym dotychczasowym rozwoju duchowym i społecznym. Jesteśmy jak skrzętny gospodarz, któremu burze zniszczyły dobytek i targnęły sic na podstawy jego jestestwa — on zaś oblicza pozostałe zasoby, wzbogacone nowemi doświadczeniami i myśli jako na nowo rozpocznie usilną pracę nad odbudową — myśli, co go zawiodło, a co mu było w krytycznych chwilach dzielną ostoją, na czem oprzeć się może, a co z dotychczasowych podstaw swego istnienia musi odrzucić jako bezswartościowe.
Ta jest tedy dla nas niewątpliwa korzyść dzisiejszych czasów, że, postawiwszy nas w samym środku kresu burz i nawałnie dziejowych, dały nam równocześnie możność czynienia spostrzeżeń do najwnętrznieiszych spoideł i wiązań naszego społecznego zespołu.
W ten sposób zyskaliśmy przedewszystkiem nieocenionej na przyszłość doniosłości spostrzeżenie o wartości społecznej poszczególnych warstw narodu. Spostrzegliśmy n. p. między innemi, jak chwiejne i zwiewne są pozornie trwałe, a przynajmniej za takie uważane, ostoje duchowe inteligencji wobec nawyków i błędnych wzwyczajeń się, które nieświadomie stawały się substratem bezkrytycznie powstających i bez wyższej racji społecznej szerzących się opinji i dyrektyw postępowania. Widzi się to n. p. choćby w zgubnem dla jedności narodowej odnoszeniu się pewnych opinji Królestwa do Galicji, na które trafnie zwróciła uwagę J. Kisielewska w swoim artykule w warszawskim "Dzień. Pol." (p. "Kurjer Lwowski" z 27. b. m.).
Wobec tych i innych braków i niedostatków, jakie niektóre warstwy narodu w ostatnich czasach zdradziły — nabiera niezwykłej wagi społecznej spostrzeżenie, jakie w świetle toczącej się wojny na każdym kroku czynimy nad ludem polskim. Jego wytrzymałość i odporność, a nawet panowanie nad bieżącymi wypadkami wskazują, że mamy tu do czynienia z czemś trwałem i niespożyłem, co powolnemu wprawdzie ulega procesowi ewolucyjnemu, ale też jest wytrzymałe na najgwałtowniejsze burze historyczne. Lud więc — jak dzisiejsza próba ogniowa pokazuje — to prawdziwi "budowniezowie jutra" — jak go trafnie określił autor artykułu pod takim tytułem w "Kur. Warsz." z 9. b. m. Trafne też i ze wszech miar słuszne są końcowe słowa tego artykułu:
"W ciężkim momencie, jaki przeżywamy, wśród chaosu zastępujących nam drogę zagadnień, na które tyle rozmaitych tłoczy się odpowiedzi, przykład ludu powinien nas krzepić i poić dobrą nadzieją.
Jednolita, mocna podstawa tego ludu, który, nie mędrkując, w powadze i skupieniu, z odziedziczonem po przodkach dostojeństwem piastowskiem w gieście, spełnia swój potrójny obowiązek: obywatela, rolnika, żołnierza, leży najszacowniejszy zadatek i największa rękojmia naszej przyszłości narodowej.
Chłop, który jest rdzeniem narodu, dowiódł czasu tej strasznej wojny i codzień dowodzi tego wymowniej, że dorósł już do tego, by stać się istotnym budowniczym naszego jutra: opartego przedewszystkiem na pracy i obowiązku".

»Kurjer Lwowski« 27.10.1914 Z chwili.

Lwów, jak każde inne wielkie miasto, posiada pewien szczególny typ życia ulicznego. W życiu tem nie małą rolę odgrywa, zwłaszcza w momentach podnieceń zbiorowych, młodzież pozbawiona zajęcia. Niech się tylko coś zdarzy na ulicy, natychmiast, jak z pod ziemi, wyrastają gromady wyrostków i tworzą krzykliwy, trudny do opanowania tłum, pełny swoistego humoru i dowcipu, nieraz jednak zdolnych także do nieprzewidzianych wybryków. Są to przeważnie dzieci proietarjatu, dzieci, które nie mają odpowiednej opieki domowej — kandydaci na analfabetów, których wykażą przyszłe obliczeniu statystyczne. Wielu z nich wzięło się do sprzedaży gazet, zdobywając w ten sposób zarobek nie zły, nie wiadomo tylko, w jakiej części oddają go rodzicom, w jakiej zaś zużywają na własne przyjemności, na "fundy" koleżeńskie i na grę o pieniądze. To ciągłe pozostawanie na ulicy podnosi ich do znaczenia takiego elementu w mieście, z którym, w razie mogących nastąpić podczas wojny wydarzeń, miasto liczyć się musi bardzo poważnie. Mając to na uwadze, zawczasu powinniśmy pomyśleć o zorganizowaniu opiek nad pozostającą bez zajęcia młodzieżą — leży to nie tylko w ich interesie, ale i w ogólnym.

»Kurjer Lwowski« 26.10.1914 Zniszczene dział sztuki.

W "Kij. Myśli" znajdujemy kilka ciekawych szczegółów, zebranych przez korespondenta "Rjeczy", A. M. Fjedorowa, który oglądał Lwów z dyrektorem muzeum miejskiego, dr. Al. Czołowskim. Znany nasz konserwator z ubolewaniem oświadczył: "Ile bezcennych pamiątek zginęło w krótkim czasie. Majątek hr. Karola Lanckorońskiego Rozdól koło Zydaczowa — było to prawdziwe muzeum. Znajdowały się tam pamiątki sztuki, zniszczenie których opłakiwać należy, jak stratę naszych najbliższych. A Lubień bar. Brunickiego. Były tam nadzwyczaj cenne obrazy, sztychy, bronzy, porcelana, stare księgi — wszystko rozgrabiono i zniszczono. Cenne dokumenty spalone lub rozdzierane, zmieniły się w kupę śmiecia. To samo działo się i w Glinianach, majątku hr. Potuolickiego i w Chodorowie, majątku bar. Dereaux. Bedzie pan — słowa dr. Czołowskiego — kolo Rawy ruskiej w Horyńcu i w Kalnikowie kolo Krakowca, to może zechce pan zbadać, czy miejscowości te ocalały?"
"Stary i nowy Lwów — pisze p. Fjedorow — ocalał bez strat. Powiadają, iż Austriacy cofając się, zamierzali zniszczyć budynki administracyjne, ale prez. Rutowski uprosił oszczędzenie ich".

»Kurjer Lwowski« 23.10.1914 Pro futuro.

Do wczorajszej oficjalnej enuncjacji Generał-gubernatora hr. Bobrińskiego, zwalczającej pogłoski "jakoby Naczelny Wódz cofnął przyrzeczenia, wyrażone w odezwie do Polaków, a to ze względu, że walczyli oni w "Legjonie Polskim" przeciw Rosji" — "Lwow. Woj. Słowo" we wstępnym artykule dodaje komentarz, w którym zasługują na uwagę następujące słowa:
...niewątpliwie, że więcej uświadomiona część (społeczeństwa polsk.) uwierzy w to, że poglądy Wielkiego Księcia na losy Polski w związku z losami Rosji nie były zachwiane przez działanie Polaków, którzy patrzą jednem okiem na Rosję, drugiem zaś to na Austrię, to na Niemcy.
Ale nawet i dla tych kół społeczeństwa polskiego nie może być obecnie niejasne, że przeciwnićy nasi operują krańcowo nieczystymi środkami, uporczywie podpowiadając, że dzisiejszym udziałem w walkach "Legjonu polskiego" przeciwko Rosji poszczególni członkowie społeczeństwa polskiego spalili za sobą mosty.
Pogląd taki jest wielce mylny i nie może ulegać wątpliwości, że odezwa z (1.) 14. sierpnia ogarnia swoją treścią także tę cześć społeczeństwa polskiego, która była już odcięta od rosyjskiej części Polski, z powodu rozpoczętej wojny.
Żywimy pełną nadzieję, że dążenia naszych przeciwników, zmierzające do mistyfikowania owej części społeczeństwa, nie będą uwieńczone skutkiem pomyślnym."
W związku z tem występuje również znaczenie słów, pochodzących ze sfer miarodajnych, jakie czytamy w "Birż. Wied.". Są one następujące:
"Dyplomacja nasza, w zupełnej zgodzie z rządami sprzymierzonymi nie dopuści do jakichkolwiek rokowań pokojowych, czy to pośrednich, czy też bezpośrednich przed zniszczeniem zupełnem gniazda militaryzmu w Niemczech, przed odebraniem Prusom roli przeważającej wśród państw niemieckich, a także przed zupełnem zadośćuczynieniem Anglji i Francji, zjednoczeniem Polski i osiągnięciem przeź nas w zupełności naszych zadań rosyjskich i ogólno-słowiańskich. Do chwili owej wszelkie wysiłki hr. Bernsdorfa i innych niemieckich agentów dyplomatycznych pozostaną bezowocne".

»Kurjer Lwowski« 22.10.1914 Tania miejska kuchnia dla inteligencji.

Już drugi tydzień korzysta inteligencja lwowska z załóżonej staraniem miasta taniej kuchni w obu salach Sokola. Czas wojny gromadzi codziennie przy sześciu ogromnych stołach wszelkie dykaslerje urzędników, nauczycielstwo i teatr, klóry gości w tej kuchni chwilowo, ma on bowiem — jak donosiliśmy — otrzymać kuchnię osobną w Kole literacko-artystycznem.
Kuchnia w Sokole wydaje codziennie około 1000 obiadów po bajecznie niskiej cenie 20 gr. W tej liczbie wydawanych obiadów mieści się około 460 obiadów bezpłatnych, z których głównie korzysta nauczycielstwo, pozostające w obecnych czasach w jak najprzykrzejszem położeniu materjalnem.
Dochody kuchni płyną z opłat za obiady i subwencji magistratu w formie gotówki i w naturaljach, jak chleb, mąka, sól, kartofle itp.
***
W sprawie taniej kuchni dla inteligencji otrzymaliśmy z miasta następujące pismo:
"Sala w Sokole "Macierz" odświeżona. W sali umieszczono 6 długich stołów nakrytych czysty białą ceratą na których umieszczono misternie ułożone wazony z kwiatami. Na stołach spoczywa około 1000 nakryć, czekających na głodnych inteligentów. Wchodzących na salę wita uprzejmie cały sztab młodziutkich, przystojnych, sympatycznych, inteligentnych panien z chlebem w kromki pokrajanym na tacach. Po zajęciu miejsc rozpoczyna się rozdawanie obiadu po 2 kromki chleba, rosołu, barszczu lub zupy na pierwsze i pieczeni lub leguminy na drugie, a wszystko to czyste, smaczne, podane przez ów sympatyczny sztab panien z gracją i szczerością. W obok przyległej sali następuje rozdawanie obiadów do domu, a odbywa się to mimo wielkiego ścisku w największym porządku. Na czele całego sztabu góruje wyniosła postać powszechnie znanej działaczki pani Wiktorjl Hozerowej, która z zaparciem się siebie, poświęca trud, czas i ciężką pracę, byle ulżyć tysiącom ludzi inteligentnym, skazanym w obecnych ciężkich czasach na głód i nędzę, zarządza całem tem humanitarnem przedsiębiorstwem, salą jadalni, kuchniami, personalem itd. i jej to należy się w pierwszym rzędzie serdeczne podziękowanie.
Założenie we Lwowie dla inteligencji w obecnych ciężkich czasach taniej kuchni miejskiej po 20 hal. od obiadu było dziełem pierwszej wagi i należy się założycielom w szczególności p. prezydentowi Gutowskiemu i nadradcy sądowemu Hozerowi serdeczne Bóg zapłać".
***
W dniach najbliższych, dzięki pomocy prezydjum miasta, rozpocznie się w lokalu Ochronki kolejowej przy ul. Gródeckiej 127 rozdawnictwo bezpłatnych obiadów dla funkcjonarjuszy kolejowych, pozostających bez środków do życia.
Zgłoszenia przyjmuje komilet od dnia dzisiejszego w powyżej wymienionym lokalu od godziny 10—12 przedpołudniem.

»Kurjer Lwowski« 21.10.1914 O opał dla Lwowa.

Ciężkie położenie w jakiem znalazło się miasto nasze pod wzglądem zaopatrzenia w dostateczną ilość opału, nie zmieniło się dotąd. Na stokilkadziesiąt składów z opałem, które do niedawna poziadały jeszcze zapasy drzewa, pozostało dotychcaz s kilka, a faktycznie istnieje jedno źródło, to jest miejski skład drzewa. W czasach normalnych Lwów zużywał dziennie w porze zimowej 80 wagonów drzewa (około 400 sągów), biorąc w rachubę zapotrzebowanie fabryk i instytucji przemysłowych. Przed wybuchem wojny zarząd miejskiego opalu zakontraktował drzewo w ilości około tysiąca wagonów, którego dowóz jednak nie przyszedł do skutku i dostawiono zaledwie 140 wagonów. Podczas kiedy dawniej instytucja taniego opalu miejskiego zorganizowaną została w celu uregulowania cen drzewa, tj. celem połoźenia tamy wyzyskom przez handlarzy, to dzis pozostaje ona jedynem źródłem, które zaopatzyć powinno mieszkańców w dostateczną ilosć opału, a nadcho dząca zima każe poważnie się z tem liczyć. Podnoszą się leż głosy za skasowaniem rozwózki miejskiego opału, jako rzeczy niepraktycznej. Istnieje też projekt utworzenia 4 głównych składów a to: w rzeźni miejskiej, w budynku dworca budowlanego przy ul. Zielonej, na Gródeckiem i na Łyczakowie. Składy te miałyby za zadanie zaopatrywanie dzielnic w odpowiednią ilość opału.
Kwestja opalu dla urzędników. 
Do chwili ewakuacji Lwowa funkcjonarjusze państw. pobierali drzewo ze skladu domen i lasów państwowych. Dyrekcja domen wydała jeszcze w czerwcu i lipcu niektórym biurom dyrekcji skarbu uprawnienie do podjęcia drzewa na podstawie konsygnacji, za które drzewo urzędnicy ci uiścili po kilka lat. Dziś więc pozostali urzędnicy, podobnie jak inni, bez opału, a długa i mroźna zima za plecami. Przyczynia się tez do tego utrudniona rozsprzedaż miejskiego opalu a do wozu docisnąć się mogą tylko mocniejsi. Pozostałą we Lwowie falangą urzędników powinny się przecież zająć odpowiednie czynniki, by przynajmniej na jakiś czas usunąć okropne widmo nędzy.

»Kurjer Lwowski« 17.10.1914 Dewastacje ogrodów lwowskich. — Policja rosyjska we Lwowie. — Lwów bez nafty.

Dewastacje ogrodów lwowskich. Naokoło Lwowa odbywa sic od kilku dni masowe ścinanie drzew, które rozszerza się w zatrważający sposób. Od uderzenia siekiery padają stare drzewa, zdobiące ogrody miejskie lub prywatne, którymi sic dotąd troskliwie opiekowano. Poza rozbieraniem rozmaitych parkanów zaczynają też znikać powoli i ławki, stojące na plantacjach miejskich. Zbliżająca się pora zimowa spowoduje szczególnie mieszkańców przedmieść do tych karygodnych sposobów zaopatrywania się w opał. Pomoc policji celem zapobieżenia wandalizmowi okazała się niewystarczającą; nie posiada ona bowiem tak znacznego zastępu strażników, aby mogła strzedz wszystkich zagrożonych ogrodów i plantacji.
Należy też zwrócić uwage, że od kilku dni odbywa się ścinanie przeważnie starych drzew w górnej części ogrodu strzeleckiego. Jak się dowiadujemy, zarząd Towarzystwa mieszczan lwowskich postanowił ogołocić z drzew część ogrodu, celem zaopatrzenia członków swoich w opał. Ogród "Strzelnicy" dostępny też dla publiczności, służył niegdyś za ulubione miejsce przechadzek, dziś jednak rzadko jest odwiedzany. Czy nie szkoda tak pięknego ogrodu?
Policja rosyjska we Lwowie. W najbliższym czasie Lwów podzielony ma być na 12 cyrkułów policyjnych, którymi zarządzać będą komisarze. Sprowadzonych też będzie z Rosji 50 rewirowych i 600 stójkowych.
Lwów bez nafty. Życie gospodarcze miasta cierpi od kilku dni na zupełny brak nafty. Sklepy w mieście, sprzedające naftę są obecnie zamknięte, skutkiem wyczerpania się zapasów, jakie posiadały. Nie mówi się już o tem, że ilość pozostałej jeszcze do nabycia nafty sprzedawaną jest po niebywale wysokich cenach i to na peryferiach miasta. Dowóz nowych zapasów jest bardzo utrudniony, wobec czego poza oświetleniem elektrycznem grozi miastu brak oświetlenia naftowego, czem szczególnie będą dotknięte rodziny ubogich.

»Kurjer Lwowski« 16.10.1914 Miejski dom opieki nad dziećmi. — Podręcznik języka rosyjskiego. — Rozbieranie "Parku zabawowego".

Miejski dom opieki nad dziećmi postanowiło otworzyć prezydjum miasta przy ul. Piekarskiej I. 11. Znajdzie tam opiekę około 150 dzieci. Stworzenie tej humanitarnej instytucji ma na celu danio możności matkom tych dzieci zarobkowania poza domem. Oprócz opieki otrzymuje dziatwa całodzienne utrzymanie.
Podręcznik języka rosyjskiego. Wobec dopytywania się po księgarniach o praktyczny jakiś podręcznik języka rosyjskiego, a w bra ku wydawnictwa, któreby odpowiadać mogło wymaganiom ogółu, nie znającego nawet najprostszych zasad tego języka, okazała się potrzeba opracowania dokładnego, a dla wszystkich przystępnego podręcznika. Podjął się tego zadania prof. Bol. Czuruk, b. tłumacz sądowy, który w niedługim czasie zdołał uporać się z wieikiemi trudnościami i w tych dniach oddał już pracę swą do druku. Książka obliczona została na kilka arkuszy, a wyjdzie zeszytami, które złożą się na całość całkiem nie drogą. Za dni kilkanaście wydawnictwo to znajdzie się w księgarniach, gdzie będzie je można też nabywać zeszytach.
Rozbieranie "Parku zabawowego". Od kilku dni odbywa się w wandalski sposób rozbieranie pozostawionych bez opieki pawilonów w parku zabawowym obok Wysokiego Zamku przez rozmaitych ludzi, który w ten sposób zaopatrują się w opał. Pozatem niszczą znadające się wewnątrz pawilonów przedmiote. Znajdujący się w jednym z pawilonów fortepian zastał zupełnie zniszczony, a części drewniane zabrano na opał. Oprócz tego gromadzą się tam przez cały dzień chłopcy, używając bezpłatnej rozrywki na t. zw. "karuzelach" i huśtawkach, co było już nawet powodem kilku nieszczęśliwych wypadków. Również parkan, okalający sanatorjum Kiselki, został przez mieszkańców przedmieśc rozebrany. Wczoraj wniesiono do policji w tej sprawie doniesienie z prośbą o ochronę zagrożonego parku zabawowego.

ситуація

»Kurjer Lwowski« 03.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Ze sztabu naczelnego wodza.
Oficjalnie, 20. III./2. IV.
Na froncie Niemna wojska nasze po zaciętej walce nocnej 19. III./1. IV. w dalszym dągu ofenzywy odparły Niemców i zadawszy im wielkie straty podeszły do ich pozycji na wschód od Pilwiszek, Marjampola, Kalwarji, Suwalek i Augustowa.
W Karpatach 18./31. III. i w nocy na 19. III./1. IV. nasza ofenzywa postępowała z powodzeniem, przyczem nasz sukces koncentrował się głównie na froncie od Woli Michowej do kierunku Użokskiego, pokonywując lodem pokryte zbocza pod silnym ogniem wojsk austrjackich. Nasze wojska opanowały, po długiej walce na bagnety, szereg ważnych wzniesień i prawie wszystkie szczyty grzbietu Połonny, leżącego na północ od wsi Wetlina i Berehi górne; na tem grzbiecie jeden z naszych Świetnych pułków wziął w boju bardzo silny fort nieprzyjacielski, otoczony dwoma rzędami przeszków z drutu kolczastego i zasieków. Szereg kontrataków wojsk austriackich w rejonie na zachód od drogi koieji żelaznej Humenne-Mezö Laborcz, wykonanych przez nowe nadeszłe siły, odparto z wielkiemi stratami dla nieprzyjaciela. W rejonie Koziowej wysadzono podkop minowy przeciwnika pod jego okopem, poczem nasze wojska wyparły przeciwnik, zajęły okop.
Z uzupełniających doniesień okazuje się, że w kierunku Chocimia 17./30. III. operowały przeciw nam oddziały 42. dywizji honwedów. Liczba wziętych tutaj przez nas jeńców przewyższa 30 oficerów i 2000 żołnierzy.

»Kurjer Lwowski« 02.04.1915 Napad "Zeppelinów" na Paryż.

W "Wiecz. Wrem." zamieszczony został następujący wyjątek z listu naocznego świadka napadu "Zeppelinów" na Paryż:
"Dzień 7. marca pozostanie pamiętny na zawsze w dziejach Paryża. Zycie płynęło korytem zwykłem. Na ulicach jasno płonęły latarnie, zawsze hałaśliwy tłum płynął wielkimi bulwarami. W tem do dotychczasowego hałasu, dzwonków autobusów, dźwięków sygnałów automobilowych, krzyków roznosicieli gazet — przyłączyły się dźwięki nowe. Odezwały się dzwony jęczące miarowo i trwoźnie, wtórowały im skądś płynące dźwięki ostre trąb — pomknął ulicami wielki automobil poIicyjny. Automobil ten, lawirując wśród powozów i dorożek, huczał i niknął, jakby widziadło.
"Na ulicach wszystko umilkło i zatrzymało się. Zrozumiano, że przyszła chwila, którą zapowiadały biuletyny policyjne. Do Paryża zbliżały się statki napowietrzne niemieckie. Po pięciu minutach cały Paryż byl już pogrążony w mroku zupełnym. Z górnych piętr mieszkańcy pośpiesznie zaczęli przechodzić do niższych piętr kamienic. — Z za pałacu inwalidów padł na niebo wązki, jak ostrze noża, promień reflektora. Przebiegł pomiędzy obłokami i znikł. Potem z daleka ukazał się podobny promień drugi, potem trzeci i t. d. Wkrótce wszystko zagasło.
"Na północy, wysoko w powietrzu, pokazało się błękitnawe światło reflektora i prawie jednocześnie doleciał huk motoru i gwiżdżący hałas śmigła. Jakby na sygnał obłoki pokryte zostały snopami promieni reflektorów francuskich. Promienie te odrazu wykryły wroga i otoczyły go. Dwa długie, wydające sie zupełnie białymi w oślepiających promieniach reflektorów, "Zeppeliny" szybko zbliżały sie do miasta. Widać je było zewsząd.
"Znowu pomknął automobil policyjny. Jednocześnie gdzieś daleko odezwało się działo. Natychmiast zawtórowała mu cała kanonada z różnych stron miasta. Słychać było salwy karabinowe i huk kartaczownic.
"Wysoko zaczęły pękać pociski francuskie. Czerwone i żółte ognie zapalały się dokoła mknących nad Paryżem sterowców. Czasem można było zauważyć, jak "Zeppelin" chwiał się i manewrował. Trudno było jednakże powiedzieć, czy to były skutki trafiania pocisków, czy też Niemcy usiłowali uciec z miejsca oświetlonego. Nie udało się im: szybowali w powietrzu, oświetleni jaskrawo, widziani zewsząd.
— Nasi lotnicy! Nasi lotnicy! — rozległy się okrzyki na ulicach.
"Wszyscy, zapominając o niebezpieczeństwie, uważnie zaczęli patrzeć na niebo. Tam na tle oświctlonych obłoków mknęły wojskowe aeroplany francuskie. Wyprzedziły one niezgrabne sterowce i kręcily się dookoła, zasypując je ogniem karabinów maszynowych.
"Czerwony ogień, wyrywający się z luf tych karabinów, nie ustawał. Jeden ze sterowców raptownie zatoczył łuk i zaczął oddalać się, drugi usiłował jeszcze kontynuować swą podróż. Jednak pękające pociski i żelazne ptaki francuskie zmusiły go również do cofnięcia się.
"Wobec huku strzelaniny na dalszych ulicach nikt nie słyszał wybuchów, rzucanych przez "Zeppeliny" bomb, i dowiedziano się o nich tylko wówczas, gdy gdzieś do dalszych dzielnic pomknęła straż ogniowa.
"Nad ranem dopiero dźwięki trąb i granic dzwonów zawiadomiły Paryżan, że nieprzyjaciel został odparty. Gdy słońce pozłociło rano obłoki nad Paryżem, na wysokości 1.500 metrów szybowały dwa aeroplany strażnicze, lecz wroga nie było".

»Kurjer Lwowski« 01.04.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Aeroplany niemieckie nad Kretyngą.
"Golos Rusi" donosi, że 8.I21. III. niemiecki aeroplan rzucił trzy bomby nad Kretyngą. Bomby raniły lekko kobietę i 3 kowali. Aeroplan zoslal podbiły. Przy lotniku znaleziono proklamacje, grożące nowem bombardowaniem wybrzeża bałtyckiego z zemsty za Kłajpedę.
"Bresslau" i "Goeben".
Potwierdza się wiadomość, że "Bresslau" wpadł u wejścia do Bosforu na minę i obecnie naprawia się w dokach.
"Goeben" został już zupełnie naprawiony w małym dóku. Szybkość jego wynosi jednakowoż tylko 18 węzłów, zamiast poprzednich 28.
Stanowisko Bulgarji
Zamykając sesję parlamentu, Radostawow oświadczył, żc rząd pozostaje wiernym dotychczasowej polityce: zachowanie ścisłej neutralności jest jedyną zbawczą polityką dla Bułgarji. Na nas, mówił Radosławow, napierają ze wszystkich stron, abyśmy wzięli udział w wojnie, przekonując nas, że nastąpił moment dla urzeczywistnienia bułgarskich narodowych interesów. My zaś sądzimy, że nas wciągają na drogę wojny nie gwoli bułgarskich, a gwoli cudzych interesów, którym nie chcemy służyć. Rząd będzie zachowywał politykę neutralności do tej pory, dopóki nie zostaną zagrożone żywotne interesu kraju. Kto chce walczyć, niech zajmie nasze miejsce.
Walki u Dardaneli.
Saloniki (PAT) 17.30 III. Z wyspy Tenedos donoszą, że sojusznicy zajęli urząd telegraficzny i ustanowili wojenną cenzurę. 14/27 III. w nocy sojusznicza eskadra wjechała w Dardanele i bombardowała twierdzę Kilid Far. 12/26 III od strony zatoki Saros słyszano przed godz. 4 nad ranem silną kanonadę. Pancernik, który stał przed cieśniną, silnie bombardował pozycję Kritao. Flocie pomagali wywiadami awjatorowie.
Libawa (PAT) 17/30 III. Zestawiono rezultaty ostrzeliwania Libany. Zabitych 3, ranione 7 osób. Silnie uszkodzono wyjście w Bałtyk około 15 domów doznało uszkodzenia. Wiele przewodów zniszczonych. W wielu domach rozbite szyby.
Piotrogród 17 (30 marca) PAT. Austrjaccy oficerowie wzięci w niewelę w okolicy Baligrodu zeznali, że austrjackim wojskom kategorycznie wzbroniono ustępować z zajmowanych w Karpatach pozycji. Jeżeli los kompanji ma by zadecydowany — to wszyscy winni zginąć w swoich okopach.

»Kurjer Lwowski« 31.03.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Ze sztabu naczelnego wodza.
Oficjalnie 16/29 ІІІ.

Na froncie na zachód od Niemna ofenzywa, jaką wojska niemiecke wykonywały w odpowiedzi, wszędzie przez nas powstrzymana. Bataljon 21 niemieckiego korpusu, który przedarł się 14/27 marca po lodzie jeziora Daś ku nam nu tyl, został zniszczony w ataku na bagnety kolo wsi Żebrzyszki.
Pod Osowcem nieprzyjacielska artylerja prawie wstrzymała ogień. Między Skwą a Orzycem działania bojowe trwają nadal. W uporczywej walce za osadą Wach zdobyliśmy 9 niemieckich karabinów maszynowych.
W Karpatach miedzy Gorlicami a Bardyjowem Austriacy wykonywali 14/27 marca zacięte ale bezowocne ataki pod wsią Gładyszewem i Rzepietowem (Regetö).
W kierunku Baligrodu i na lewym brzegu górnego Sanu, w odcinku Radziejowa—Polanka—Zawoda—Jaworzec, posunęliśmy się naprzód i wzięliśmy ponad 600 jeńców i 4 karabiny maszynowe. Pod Koziową 14/27 III. odparto nowe ataki Niemców.
W Dardanelach.
Z Piotrogrodu donoszą, że rozpoczęło się lądowanie wojsk w zatoce Saroskiej. Eskadra francusko-angielska rozpoczęła wyławianie min. Turcy korzystając z przerwy w operacjach rozrzucili nowe miny. Wyławianie min odbywa się pod ochroną wielkich okrętów, które z wielkiej odległości odpowiadają energicznie baterjom tureckim, które ostrzeliwują traulery.
Niemieccy lotnicy.
"Rjecz" donosi, że nad Ciechanowem i Płońskiem często zjawiają się niemieckie aeroplany, rzucające bomby. Tymi dniami bombami raniono i zabito paru obywateli w Płońsku.
"Russk. Sl." donosi, że 11./24. III. nad Ostrołęką pojawiła się cała flotylla złożona z 10 aeroplanów, z których rzucono około 100 bomb. Bomby rzucano również i nad Żyrardowem.
Nowi namiestnik Czech.
Sztokholm. (P. A. T.) Z Wiednia donoszą, że namiestnikiem Czech w miejsce ks. Thuna został hr. Coudenhove.

»Kurjer Lwowski« 30.03.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Ze sztabu naczelnego wodza.
Oficjalnie 15/28 III.

Na zachód od Niemna walki miały w dniu 14/27 III charakter kontrataków.
Pod Osowcem słaba strzelanina z armat.
W okolicy rzek Szkwy i Omulewa, na froncie Tartak-Wach-Zawady bezą się zacięte walki o pozycje Niemców. W ciągu doby wzięliśmy tam z górą 600 jeńców z pięciu oficerami i dwoma karabinami maszynowymi.
W Karpatach dnia 13/26 III. nasza ofenzywa pozwijała się przeważnie w kierunku Bardyjowa, gdzieśmy w walce zawładnęli nową linią wzgórz na froncie około 35 wiorst. W walce na bagnety o wzgórze 389 na wschód od wsi Mlinarocz znieśliśmy trzy bataljony austrjackie.
Na drogach Munkacz—Stryj nieprzyjaciel znowu podjął szereg odbitych przez nas ataków przyczem bez powodzenia zasypywał nasze okopy ogromną ilością ręcznych granatów.
Z głównego zarządu generalnego sztabu.
Oficjalnie.
W urzędowem niemieckiem doniesieniu o działaniach pod Kłajpedą mieści się twierdzenie, że nasze wojska uprowadziły z miasta 3000 cywilnych mieszkańców, których wojska niemieckie odbiły pod Kretyngą. Po przeprowadzeniu dochodzeń okazało się, że walka z niemieckimi wojskami, nacierającemi od Tylży toczyła się tak w samej Kłajpedzie, jak na drogach Kłajpeda-Gorzdy i Kłajpeda-Połąga. Mieszkańcy Kłajpedy sami uciekli do jedynej nieobjętej przez walkę okolicy między owemi dwoma drogami do Kretyngi i czekali tam końca walk.

»Kurjer Lwowski« 29.03.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Z Francji.
Paryż. (P. A. T). Komunikat oficjalny dzienny. Ubiegłej nocy nieprzyjaciel bombardował Arras, pociskami wszelkich możliwych kalibrów. Wybuchły pożar szybko został ugaszony. Walka za pomocą min w Laboisse trwała w dalszym ciągu wśród pomyślnych dla nas warunków. W Argonach, w okolicy Bagatelle walka artylerji bez ataków piechoty. W Alzacji po energicznych operacjach w ciągu paru dni osiągnęliśmy szczyt Hartniannscweillerkopi, który odbiliśmy nieprzyjacielowi. W tym samym czasie posunęliśmy się na skrzydle na pnc.-wschód i połud.-wschód od grzbietu, zabrawszy wielu jeńców, w tej liczbie paru oficerów. Niemcy pozostawili na placu ważny materiał i wiele trupów. Nasze straty nieznaczne. Niemieccy lotnicy rzucili parę bomb w Villere na pnc.-zachód od Tannes. Pociski zabiły troje dzieci.
Z Grecji.
Saloniki. (P. A. T.) Ministerstwo wojny jest zajęte szybkiem wygotowaniem spisów rekrutów 1916 r., którzy wkrótce zostaną powołani. Komisja wojskowa w Salonikach wyznaczyła szkoły i inne większe gmachy na szpitale natychmiast po wydaniu wojny. W Ameryce zamówiono materiałów wojennych za 5 milionów dolarów. Zamierzoną jest zmiana prefektów w Macedonji, którzyby mogli wpłynąć na wybory na korzyść Venizelosa.
Z Bułgarji.
Sofja. (P. A. T.) Minister wojny wniósł w Sobranju projekt ustawy o funduszu dodatkowym dla zabezpieczenia rodzin, których głowy zostaną wezwane na wypadek mobilizacji ogólnej albo częściowej.
Na morzu.
Paryż. (P. A. T.) Płynący z Nowego Jorku parowiec "Niagara", na pokładzie którego znajdowała się załoga zatopionego parowca "Floridaty", zatopionego koło New-Port-News, spotkał na szerokości Cherburga niemiecką podwodną łódkę, ale zdołał uratować się od napadu, dzięki rozwiniętej szybkości.
Wynik wyborów w Japonji.
Tokio. (P. A. T.) Wybory do parlamentu wypadły na korzyść rządu. Partja Sejukai, która więcej niż 10 lat dysponowała większością w parłamencie, doniosła obecnie pełną porażkę.

»Прикарпатская Русь« 28.03.1915 ◦ ◦ ◦ ◦

Отъ штаба Верховнаго Главнокомандующего
Оффиціально. 12 марта.

Наше наступленіе къ западу отъ средняго Нѣмана 12 марта было встрѣчено контръ-атаками противника. Бои продолжаются.
На правомъ берегу Нарева и на лѣвомъ берегу Вислы безъ существенныхъ перемѣнъ.
На фронтѣ между направленіями на Бардіевъ и Ужокъ, несмотря на полученныя непріятелемъ подкрѣпленія, мы продолжаемъ успѣшно продвигаться. За 11 марта нами захвачено 1,700 плѣнныхъ и 2 орудія.
На направленіяхъ Мукачевъ-Стрый и Хустъ-Долина германцы вновь безуспѣшно атаковали наши позиціи.

»Прикарпатская Русь« 27.03.1915 ◦ ◦ ◦ ◦

Отъ штаба Верховнаго Главнокомандующего.
На фронтѣ къ западу отъ средняго Нѣмана мы продолжаемъ продвигаться. На правомъ берегу Нарева и на лѣвомъ берегу Вислы безъ существенныхъ перемѣнъ.
Въ Карпатахъ наше наступленіе на фронтѣ между направленіями на Бардіевъ и на Ужок развивается вполнѣ успѣшно.
Наши войска одержали въ чрезвычайно трудныхъ условіяхъ рѣшительный и важный успѣхъ въ раіонѣ Лупковскаго перевала, гдѣ нами взята приступомъ важнѣйшая австрійская позиція на главномъ хребтѣ Бескидскихъ горъ. Преодолѣвъ лѣса, перепутанные колючей проволокой, и нѣсколько ярусовъ окоповъ, наша пѣхота подтянулась къ главной непріятельской позиціи и послѣ обстрѣла ея орудіями, вытащенными на рукахъ на дистанцію 600 шаговъ, прорвалась черезъ глубокіе рвы съ палисадами и захватила укрѣпленія, оборудованныя прочными блиндажами и имѣвшія внутреннюю оборону. Австрійцы произвели нѣсколько яростныхъ контръ-атакъ въ густыхъ колоннахъ, которыя были частью разсѣяны, частью уничтожены нашимъ огнемъ и штыками. Къ утру 11 марта обозначился на нѣсколькихъ позиціяхъ отходъ непріятеля. Нами захвачено за сутки до 100 офицеров и 5,600 плѣнныхъ, съ несколькими десятками пулеметовъ.
Обзоръ военныхъ дѣйствій.
(По свѣдѣніямъ штаба главнокомандующего арміями юго-западнаго фронта).

Въ Завислинскомъ раіонѣ безъ перемѣнъ.
Въ Галичинѣ, преодолѣвая упорное сопротивленіе противника, мы съ большимъ успѣхомъ продолжаемъ наступленіе между Дуклинскимъ и Стрыйскимъ направленіями. Въ направленіи Бартфельда 10. III. мы овладѣли Нижней Полянкой и вели успѣшное наступленіе и бои за Дубовой и Куринки. Встрѣчая яростный отпоръ, наступая на высоты и ведя бои за каждый шагъ непріятельскихъ позицій, наши славныя части овладѣвали участкомъ за участкомъ. За день здѣсь взято 27 офицеровъ и 1560 нижнихъ чиновъ и восемь пулеметовъ. Въ ночь на 11. III. нами занята линія окоповъ у Дубовой. Мы захватили еще семь офицеровъ и 300 нижнихъ чиновъ.
На Мезолаборчскомъ направленіи всю ночь на 10. III. австрійцы вели рядъ настойчивыхъ контръ-атакъ восточнѣе Сальника и у Жукова, но безъ всякаго успѣха. Мы же въ одномъ изъ участковъ того же раіона, преодолѣвъ нѣсколько рядовъ проволочныхъ загражденій, взяли сильно укрѣпленную высоту. Восточнѣе непрерывно шло наше наступленіе для овладѣнія главнымъ хребтомъ Бескидъ. Лесистые и крутые скаты, переплетенные колючей проволокой и прострѣлмваемые во всѣхъ направленіяхъ, дѣлали наступленіе крайне труднымъ, но оно все же успѣшно продолжалось.
Въ ночь на 11. III. и 12.ІІІ. на всемъ фронтѣ между направленіемъ на Бардевъ и Балигородскимъ шли яростные бои съ необычайнымъ кровопролитіемъ; неся огромныя потери въ густыхъ колоннахъ, австрійцы рядомъ контръ-атакъ пытались безрезультатно остановить нашъ успѣхъ. На нѣкоторыхъ участкахъ ночью приходилось подвозить горныя орудія на 600 — 800 шаговъ къ противнику и вести рукопашные бои, преодолѣвая рвы и палисады и проволочныя загражденія. Къ утру нами были захвачены укрѣпленія главнаго хребта къ югу отъ Лупкова, причемъ, насколько пока выяснено, взято 38 офицеровъ, 2000 нижнихъ чиновъ, много пулеметовъ и горное орудіе.
Австрійцы начали отступать на югъ, очищая также высоты южнѣе Жукова и Виравы.
На Балигородскомъ направленіи въ ночь на 10. III наши части наступали на высоты у Полянокъ и Завоя. Днемъ лихимъ штыковымъ ударомъ мы заняли Полянки и высоты у Терки. Подъ нашимъ натискомъ у Творильна противникъ въ безпорядкѣ откатился на лѣвый берегъ рѣки Ветлины, потерявъ одними плѣнными 37 офицеровъ и 1400 нижнихъ чиновъ и девять пулеметовъ.
Огромное упорство противника проявлялось, главнымъ образомъ, въ раіонѣ Лютовищъ. Бѣшено сопротивляясь нашему наступленію, австрійцы безуспѣшно бросались въ контръ-атаки, заваливая своими трупами пространство передъ нашими окопами.
На фронтѣ Дзвинячъ-Тарнава они перешли въ наступленіе значительными силами и нѣсколько разъ атаковали, но никакого успѣха не имѣли. Цѣлая австрійская рота съ четырьмя пулеметами взята нами въ плѣнъ.
Сѣвернѣе, на фронтѣ Криве-Затворница, также никакія усилія противника не могли остановить нашего наступленія, и шагъ за ша гомъ, тѣсня противника, продвигались наши доблестныя войска, захватывая плѣнныхъ. Пока взято 12 офицеровъ, десять пулеметовъ и 900 нижнихъ чиновъ.
На фронтѣ Хмель-Смольникъ отбиты четыре атаки австрійцевъ и также захвачено 500 плѣнныхъ.
На Стрыйскомъ направленіи въ эти дни безуспѣшныя атаки германцевъ не прекращались. Съ разсвѣтомъ 10. III. они произвели двѣ ожесточенныя атаки у Вышкова, но попрежнему успѣха не имѣли.
На Марморошскомъ направленіи 10. III. упорнымъ штыковымъ боемъ мы заняли деревню Клинъ.

»Kurjer Lwowski« 26.03.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Ze sztabu naczelnego wodza.
Oficjalnie dnia 11/21. III.
Na prawym brzegu Narwi, na froncie od Siwy do rzeki Orzyc, włącznie z prawym jej brzegiem, walki o poszczególne miejsca oparcia przybrały charakter ogólniejszy i bardzo zacięły. Niemcy otrzymawszy tu istotnie posiłki kosztem innych frontów zacięcie bronią zajętych przez się stanowisk, utrzymując huraganowy ogień, wykonując energiczne kontrataki znacznymi i świeżymi silami.
Nasze wojska jednak zwolna posuwają się haprzód, opanowując okopy i wzgórza. Należy wzmianka znacznym potyczkom wręcz koło Wachu, Karaski i Jednorożca, w których nasze wojska, atakując z bezprzykładnem męstwem wzięły gorę nad nieprzyjąćielem. Pojmaliśmy około 300 jeńców z ośmiu karabinami msazynowemi i dwoma kartaczownicami.
Na lewym brzegu Wisły niema istotnych zmian. Niemców zmuszono do opuszczenia dworu w Domaniewicach nad Pilicą, gdzieśmy się okopali. Kontrataki wykonane w tym rejonie przez nieprzyjaciela odparto.
W Karpatach nasze wojska posuwają się naprzód i opanowały minionej doby kilka okopów i wzgóre na froncie między drogami do Bardyjowa i Użoku. Wszędzie nieprzyjaciel wykonywał kontrataki, ale bez powodzenia. Pojmaliśmy w ciągu doby przeszło 4000 jeńców, zdobyliśmy jedną armatę i kilkadziesiąt karabinów maszynowych.
Jeńcy z Przemyśla.
Kijów. (PAT) Na południowo-zachodnich i galicyjskich kolejach czynią się przygotowania dla przewiezienia części wziętego do niewoli stutysięcznego garnizonu Przemyśla a także licznych trofeów. Większość jeńców zamierza się wysłać do Rosji piechotą.
W ostatniej wycieczce pod Przemyślem, według słów wziętych do niewoli jeńców Galicjan, na pierwszy ogień były wyslane 3 pułki słowiańskie, za nimi 4 węgierskie i 1 huzarski. Ostrzeliwani przez naszą arlylerję, Słowianie nawrócili do fortecy, przyczem byli ostrzeliwani przez Węgrów. Nastąpiło ojólne zamieszanie, klóre skończyło się znanym rezultatem.
Wakacje swiateczne izby włoskiej.
Rzym. (P. A. T.) Izba odroczyła posiedzenia na święta wielkanocne 29. IV. Postanowienie to tłumaczy większość posłów jako nowe wyrażenie zaufania wobec rządu, który zobowiązał się swojemi oświadczeniami zadowolić sluszne żądania narodu. Najwybitniejsi członkowie parlamentu oświadczają, że przy takiem przedłużaniu wakacyjnej przerwy izba pozostawia rządowi pełną swobodę działań.
Ze sztabu armji kaukazkiej.
Oficjalnie, 12/25. III.
10./23. III. w dolinie alaszkierskiej próba Turków przejścia do ofenzywy została przez nasze wojska odparta. Na pozostałych kierunkach odbywały się częściowe utarczki między naszemi i tureckiemi wojskami.
Echa buntu w Singapore.
Londyn. (P. A. T.) Sekretarz stanu w ministerstwie kolonji donosi, że w Singapore porządek został przywrócony. Wszyscy uczestnicy powstania z wyjątkiem 11. jużto poddali się, jużto zostali wzięci, jużto zabici. Pięciu rozstrzelano z wyroku sądu wojennego. Ośmiu skazano na więzienie ód 1 roku do lat 15. W czasie powstania 17 jeńców niemieckich zbiegło; sześciu z nich już pojmano.

»Kurjer Lwowski« 25.03.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Ze sztabu naczelnego wodza.
Od Niemna do Wisly i na lewym brzegu wymienionej rzeki — bez istotnych zmian. Nasze wojska, nacierające od Taurogów zajęły w boju Laugszargen, gdzie wzięły jeńców a zarazem skład wojennych zapasów i materjalów inżynierskich.
W Karpatach zacięte walki na drogach do Bardjowa w dolinach Ondawy, Laborcza i koło przełęczy Łupkowskiej na lewym brzegu górnego Sanu; nasze wojska skutecznie dąża naprzód, robiąc sobie drogę ogniem i bagnetami. W ciagu doby wzięliśmy w niewólę 2500 szeregowców z 50 oficerami i 4 karabinami maszynowymi.
W kierunku Munkacza gęsie kolumny Niemców atakowaly nasze pozycje koło Rosochacza, Crawczyka i Koziowej, ale wsiędzi odparto ich naszym ogniem i kontratakami, przy czem Niemcy ponieśli okropne straty.
We wschodniej Galicji zamieć śnieżna.
Pod Przemyślem w dalschym ciągu ożywiony bój artyleryjski. Części garnizonu, które ponownie usiłowały w nocy na 8/21 marca wykonać wycieczkę w kierunku pólnocno-wschodn. ku Ujkowicom za linją fortów, odrzucono z wielkiemi stratami.
Najjaśniejszy Pan 9/22 b. m. Najwyżej raczył z okazji radosnego zdarzenia poddania się twierdzy Przemyśla naczym wojskom udzielić Zwierzchniemu Naczelnemu Wodzowi, Jego Cesarskiej Wysokości Wielkiemu Księciu Mikołajowi Mikołajewiczowi orderu św. Jerzego II stopnia, a komenderującemu armją generałowi piachoty Seliwanowowi orderu św. Jerzego IV stopnia.
Urzędownie. Z głównego zarządu Generalnego Sztabu.
Nad rzeką Bzurą i na fronci między wsiami Końszany i Chodaków d. 8/21 marcu Niemcy strzelali wyłącznie kulami wybuchającemi.
Cieżka artylerja w Antivari
Z Bukaresztu donoszą, że pod osłoną dwu francuskich torpedowców wylądowały w Antivari dwa francuskie bataljony z ciężką artylerją.
Zeppelin nad Calais.
Donoszą z Paryża, że Zeppelin, który przeleciał nad Calais, oblał dworzec gorącą naftą i wywołał pożar. Była to widocznie próba nowego sposobu.
Serbja i Bułgarja.
Rumuńskie gazety od kilku dni podawały doniesienia o rozpoczętych i pomyślnie toczących się rokowaniach w sprawie umowy serbsko-greckiej, której konsekwencją miało być wystąpienie Bulgarji po stronie trojporozumienia. Obecnie rusofilska "Dimineaca" na podstawie doniesień z Rzymu utrzymuje, że Bułgarja nie zmieni swojej pozycji i będzie w dalszym ciągu zachowywała neutralność. Układy bulgarsko-serbskie do niezego niedoprowadzily, wskutek kategorycznego żądania Bułgarji w sprawie bezpośredniego ustąpienia Macedonji. Serbja miała się pod naciskiem trójporozumienia zgodzić na to żądarie, ale zaprotestowała Grecja, która protestuje nie tylko przeciw ustąpieniu Bułgarji greckiej ale nawet i serbskiej części Macedonji.
Z nastrojów rumuńskich.
Germanofilskie kola społeczeństwa rumuńskiego, składające się głównie z wielkich przemysłowców, agitują energicznie przeciw Anglji. Na czele ruchu stoi znany w Rumunji ekonomista i finansista Asson, dowodzący, że jeżeli Rumunja wystąpi przeciw Austrji. Anglja na kongresie pokojowym sprzeciwi się przyłączeniu do Rumunji Siedmiogrodu. Asson wychodzi z założenia, że Anglji potrzebna jest rumuńska pszenica i kukurudza wysyłana w wielkich ilościach drogą morską. Z chwilą zwiększenia terytorium Rumunji o Siedmiogród zboże rumuńskie wysyłanoby drogą lądową do Europy środkowej. Dostawa zboża do Anglji zmniejszy się, zboże pdrożeje a Anglja tym sposposobem w interesach spożywców wszelkimi sposobami będzie przeszkadzała przyłączeniu Siedmiogrodu do Rumunji.

»Kurjer Lwowski« 24.03.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Rada wojenna kolo Lille.
Z Pietrogrodu donoszą, że ces. Wilhelm zamierza zwołać radę wojenną kolo Lille, przy udziale następcy tronu i niektórych monarchów niemieckich.
Miny w Dardanelach.
"Wiecz. Wr." donosi, że Turcy codziennie puszczają w cieśniny wiele pływających min. Najniebezpieczniejszem będzie atakowanie fortu Czanah, znajdującego się naprzeciw fortyfikacji na drugim brzegu. Obawiają się, że Turcy pobudowali wiele baterji ukrytych i umieścili w różnych miejscach aparaty minowe. Wejście do Dardanelów jest wolne od min na przestrzeni 17 kilometrów. Baterje nadbrzeżne są zniszczone.
Włochy i Austrja.
W Londynie wywołał sensację telegram z Rzymu donoszący, że premjer włoski oświadczył, iż parlament będzie miał dłuższe wakacje. Oświadczenie to tłumaczą w tym sensie, że dyplomatyczne układy szybko się zakończą i w najbliższych dniach można oczekiwać wielkich wydarzeń. Austrja odwołuje wojska z granicy serbskiej na włoską, tudzież wysyła jeńców na roboty około wzmocnienia fortów Trydentu. Flota cala jest skoncentrowana.
Z Tomaszowa.
Jedna z osób, która przybyła z Tomaszowa raw., opowiada, że wojska niemieckie, które się tam znajdują, składają się z landszturmu i rekrutów ostatniego poboru. Ćwiczenia odbywają się na placu miejskim. W mieście utworzono 12 lazaretów w gmachach szkolnych i prywatnych. Z fabryk tomaszowskich są w ruchu tylko dwie, wyrabiające letnie sukno dla wojsk. Ceny żywności są bardzo wysokie: funt chleba n. p. kosztuje 18 kopiejek. Wyjeżdżać mieszkańcom nie wolno, a komunikacja z pobliskiemi wsiami możliwą jest tylko za zezwoleniem komendanta. Wiele okolicznych wsi zostało spalonych.
Odgrodzenie Szwajcarji.
Kopenhaga. Jak donoszą z Berlina, niemieckie władze wojskowe ustawiły wzdłuż granicy Alzacji górnej i Szwajcarji zagrody z drutu kolczastego, do których nie wolno nikomu zbliżać się na odległość 20 metrów. Placówki mają rozkaz wręcz strzelać do wszystkich osób, przekraczających to rozporządzenie.
O naruszenie neutralności przez Szwecję.
Sztokholm. (P. A. T.) Londyńskie "Daily News" donoszą, że Niemcy posłały transport karabinów dla perskiego szeika Saboma, celem zorganizowania powstania w Buszirze. Według informacji gazety transport konwojuje oficer szwedzkiej żandarmerji. Gazeta przypuszcza, że na wypadek potwierdzenia tej wiadomości, rząd szwedzki powinien odwołać szwedzkich oficerów z Persji i ukarać ich za próbę wmieszania się do wojny, przez co Szwecja mogłaby uniknąć podejrzenia o naruszenie neuiralnóści.

»Прикарпатская Русь« 23.03.1915 ◦ ◦ ◦ ◦

Обзоръ военныхъ дѣйствій.
(По свѣдѣніямъ штаба главнокомандующаго арміями юго-западнаго фронта).

Въ Завислинскомъ раіонѣ безъ существенныхъ перемѣнъ.
Въ Галичинѣ съ 3. III. по 6. III. операціи продолжали для насъ успѣшно развиваться.
На фронтѣ западнѣе Мезолаборчскаго направленія въ эти дни противникъ началъ мѣстами проявлять активную дѣятельность, развивая по всему фронту сильный артиллерійскій огонь.
Въ ночь на 4. ІІІ. наши развѣдчики, поддержанные нѣсколькими ротами, внезапно атаковали одинъ изъ австрійскихъ окоповъ и захватили два пулемета, 4-хъ офицеровъ и 363 нижнихъ чина. Въ ночь на 5. III. австрійцы большими силами повели наступленіе на широкому фронтѣ въ раіонѣ Горлицы, но принуждены были нашимъ огнемъ пріостановиться. Съ утра 5. ІІІ, усиливъ свои части противникъ снова повелъ наступленіе; особенной энергіей отличались его атаки на высоты у Ставушни. Здѣсь атаки цѣлой венгерской дивизіей трижды нами отбиты. По показаніямъ плѣнныхъ этотъ разъ ихъ потери были особенно велики.
Въ ночь на 6. III въ раіонѣ Сенкова наши части внезапной аттакой захватили пулеметъ 7 офицеровъ и свыше 500 нижнихъ чиновъ. Днемъ 6. III. противникъ атакъ не возобновлялъ, ограничиваясь артиллерійскимъ огнемъ.
Въ ночь на 7. III. наши части сами атаковали противника на фронтѣ Свидникъ Смольникъ. Неудержимымъ порывомъ сбросили наши славныя части австрійцевъ съ ихъ укрѣпленныхъ позицій, а къ 12 часамъ дня послѣ упорнаго боя заняли рядъ селеній въ раіонѣ Свидника, захвативъ одно полевое и одно тяжелое орудіе, обозъ цѣлаго полка, 17 офицеровъ и 750 нижнихъ чиновъ.
Не менѣе успѣшенъ нашъ ударъ въ раіонѣ юговосточнѣе Стропковъ, гдѣ мы стремительной атакой взяли три ряда непріятельскихъ окоповъ. До двухъ часовъ дня здѣсь захвачено 5 пулеметовъ, 39 офицеровъ и 1.590 нижнихъ чиновъ. Бои продолжаются, достигая громаднаго напряженія. За 7. III. всего взято 86 офицеровъ, 3.491 нижнихъ чиновъ, два орудія и восемь пулеметовъ.
Въ Стрыйскомъ направленіи германцы развили ураганный артиллерійскій огонь въ раіонѣ къ югу отъ Козевки и около двухъ часовъ дня стремительно бросились въ атаку. Нашимъ мѣткимъ огнемъ атака отбита. Нѣмцы въ безпорядкѣ отхлынули къ своимъ окопамъ.
Попытки продолжать атаки у Рожанки кончились для нихъ также полной неудачей. Атакующіе нами полностью уничтожены, лишь 130 человѣкъ попало къ намъ въ плѣнъ. 6. III. у Козевки нѣмцы вновь повели рядъ атакъ, но понесли громадныя потери и успѣха не получили.
На Мармарошскомъ направленіи продолжалось наступленіе. Тѣсня противника долиною Быстрицы, мы заняли деревни Пороги и Яблонка, а въ раіонѣ деревень Грабовецъ, Цуцыловъ, Кривотулы, Хотиміръ велись ожесточенные бои. Противникъ на заранѣе укрѣпленныхъ позиціяхъ оказываетъ упорное сопротивленіе. Въ раіонѣ Терновицы — Польной отчаяннымъ штыковымъ боемъ мы заняли первую линію окоповъ и взяли двухъ офицеровъ и 300 нижнихъ чиновъ. Бои продолжаются.
Подъ Перемышлемъ въ послѣдніе дни противникъ развилъ усиленную огневую дѣятельность, а утромъ 6. III. произвелъ значительными селами рѣшительную вылазку въ восточномъ направленіи. Съ утра австрійцы повели наступленіе на фронтѣ Медыка — Быковъ — Плешевицы, стремясь пробить наше обложеніе. До двухъ часовъ шелъ упорный бой, послѣ котоpaгo противникъ, понеся большія потери, нами отброшенъ назадъ. Здѣсь нами захвачено 16 пулеметовъ, три телефонныхъ аппарата, 107 офицеровъ и 3.954 нижнихъ чиновъ. По словамъ плѣнныхъ, потери ихъ во время вылазки огромны.

»Kurjer Lwowski« 22.03.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Z Niemiec.
Sztokholm. (P. A. T.). Z Berlina donoszą, że ministerstwo spraw zagranicznych pozwoliło na wywiezienie ruchomości rosyjskich dyplomatów.
Z głównej kwatery donoszą o zajęciu przez Rosjan Kłajpedy.
W parlamencie minister finansów oświadczył, że subskrypcja na newą pożyczkę przewyższyła 6 miliardów.
Z Serbji.
Nisz. (P. A. T.) Rano, koło Belgradu odbyła się krótka artyleryjska walka, która dala dowód przewagi naszej artylerji. Ogień nieprzyjacielski z armat wielkiego kalibru był bez rezultatu, a nasza artyleria zniszczyła wiele okrętów w porcie Adakale.
Wieczorem w kierunku Smederewa rozpoczął się slaby artyleryjski pojedynek, ale artylerja nieprzyjacielska wkrótce została zmuszona do milczenia.
Zeppelin nad Paryżem.
Paryż. (P. A. T.) Wczoraj w nocy wskutek pojawienia się Zeppelina, zarządzono przepisane przez władze wyjątkowe środki ostrożności. Dźwięki rogów i trąb przestrzegły ludność. W całym Paryżu zapanował w mgnieniu oka mrok. Zeppelin rzucił dwie bomby w Paryżu. Trzecia wznieciła pożar na przedmieściu Nely sur Seine.
Moratorjum czynszowe we Francji.
Paryż. (P. A. T.). Dekretem przedłużono termin wnoszenia czynszów za najem niektórych rodzajów lokali na dalsze trzy miesiące.
Import i eksport Francji.
Paryż. (P. A. T.) Za dwa pierwsze miesiące 1915 r. import do Francji osiągnął 854 milionów zamiast 1512 milj. roku zeszłego. Eksport wynosił 355 mili., zamiast 992 mili. r. z.
Na morzu.
Londyn. (P. A. T.) Angielskie władze zatrzymały amerykański parowiec "Marikas" z ładunkiem towarów spożywczych. Według oświadczenia kapitana okręt zafrachtowany "Goteborg" i "Sztokholm". Podejrzywają, że ładunek przeznaczony jest dla Niemiec.
Zatrzymano okręt hiszpański z rudą żelazną, płynący według przypuszczenia do niemieckiego portu.
Z senatu włoskiego.
Rzym. (P. A. T.). Większością 145 głosów przeciw 2 senat przyjął projekt ustawy o wojskowej i ekonomicznej obronie kraju.
Powołanie oficerów włoskich.
Rzym. (P. A. T.). Powołano do czynnej służby oficerów rezerwy z lat 1880—1888.
Z rikstagu.
Sztokholm. (P. A. T.). Rikstag jednogłośnie aprobował budżet ministerjum marynarki, w tei liczbie 32 milionów na budowę nowych okrętów. Z tego 6,400.000 asygnowano na rok 1916. Z powodu sporów o przewagę okrętów z silną artylerią a łódek podwodnych, minister finansów oświadczył, że doświadczenia wojny światowej w odniesieniu do wypuszczania min nie przeszły bez śladu dla rządu i obiecał zatrzymać 4 miljony na łódki podwodne.
Z sobranja bułgarskiego.
Sofia. (P. A. T.) W sobranju wniesiono projekt ustawy o pomocy dla rodzin rezerwistów, powołanych na wypadek mobilizacji.
Konkordat Serbji z Rzymem.
Rzym. (P. A. T.) Ratyfikowano konkordat Serbji ze stolicą papieską.

»Прикарпатская Русь« 21.03.1915 ◦ ◦ ◦ ◦

Оффиціально. 7 марта.
На правомъ берегу Нѣмана германцы послѣ боя отброшены изъ Таурогена за нашу границу. Другой нашъ отрядъ стремительнымъ наступленіемъ достигъ Мемеля въ 8 ч. вечера 5 марта и послѣ уличнаго боя, въ которомъ приняли участіе и жители, овладѣлъ городомъ.
На лѣвомъ берегу Вислы безъ перемѣнъ.
Въ Карпатахъ, по дополнительнымъ донесеніямъ за 5 марта, при нашей контръ-атакѣ въ раіонѣ къ югу отъ Новицы мы нанесли жестокое пораженіе 39 гонведной дивизіи. Въ раіонѣ къ югу отъ Горлицъ, перейдя въ контръ-атаку противъ наиболѣе энергично атаковавшихъ австрійскихъ частей, мы взяли свыше 800 плѣнныхъ. Близъ Молдавска мы захватили укрѣпленную непріятелемъ высоту. Контръ-атака непріятеля, равно какъ и повторныя атаки въ раіонѣ Рожанки, остались безуспѣшными.
Въ восточной Галичинѣ бой идетъ къ сѣверу отъ Надворной. Противникъ занимаетъ сильно укрѣпленную позицію.
Подъ Перемышлемъ съ утра 5 марта непріятель открылъ огонь по нашимъ позиціямъ и продолжалъ его съ огромнымъ и небывалымъ еще до настоящаго времени расходомъ боевыхъ припасовъ въ теченіе всей ночи. Въ 8 часовъ утра 6 марта большія силы гарнизона предприняли рѣшительную вылазку въ восточномъ направленіи, на фронтѣ Медыка-Быковъ-Плешевичи. Къ двумъ часамъ дня, не достигнувъ нашихъ окоповъ и понеся подъ нашимъ огнемъ огромныя потери, непріятель былъ отброшенъ на линію фортовъ. Нами взято до 3.000 плѣнныхъ съ 79 офицерами и семью пулеметами, принадлежащихъ къ составу 23 гонведной дивизіи, образующей ядро гарнизона крѣпости.
Оффиціально. 6 марта.
На лѣвомъ берегу Нѣмана мы заняли съ боемъ Вейсе. Наша конница преслѣдовала отходившихъ на Сейны германцевъ.
На Праснышскомъ и Остроленскомъ направленіяхъ продолжаются частные бои за отдѣльныя селенія и возвышенности.
Въ Карпатахъ 5. III. непріятель безуспѣшно велъ атаки на наши позиціи на фронтѣ Ценжковице-Горлиды-Ропица-русская и на направленіи Мукачево-Стрый.
На остальныхъ фронтахъ безъ существенныхъ перемѣнъ.

»Kurjer Lwowski« 20.03.1915 ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦ ◦

Bombardowanie Dardanelów.
Angielskie okręty, wymacawszy wczoraj na wysokości Kumkale i w zatoce Saroskiej ruchome baterje tureckie otworzyły na nie ogień, który zmusił baterie do milczenia. Po 3-godzinnem bombardowaniu, krążownik "Amltist", który zbliżył się do wewnętrznych fortów, został uszkodzony. Zabitych było około 25 ludzi, ranionych około 30.
Siły niemieckie na zachodnim froncie.
Według doniesienia "Rotterd. Cuurant" siły niemieckie na froncie zachodnim rozdzielone są następująco: na linji Izera—Lille iest 15 korpusów, między Lille a Soissons 10, w Champagnii, Argonach i Lotaryngji 15, w Alzacji i Wogezach 3—4. Razem 43—44 korpusów.
Zamiary parowców niemieckich.
Z Kopenhagi donoszą do "Birż. Wied.", że rząd Stanów Zjednoczonych otrzymał potwierdzenie doniesienia, że niektóre parowce niemieckie, zatrzymane w portach amerykańskich, zbroją się i zamierzają potajemnie ujść na południowo-amerykańskie wody i rozpocząć napady na okręty angielskie. Rząd Stanów zarządził wobec tego służbę dozorczą przed portami Bostonu i Nowego Jorku, którą pełnią krążowniki. W porcie bostońskim jest 7 parowców niemieckich, w nowojorskim 28, w innych portach 25. Wszystkie te parowce są wielkich rozmiarów i mogą w razie konieczności pełnić służbę krążowników.
Hydromobil
Jak donoszą z Kopenhagi, w Austrji robiono na Dunaju próby z łodzią motorową nowej konstrukcji. Lódź posiada koła i może być użyta zarówno na wodzie, jak i na lądzie. Kadłub łodzi jest opancerzony, cała łódź jest zrobioną z metalu. Przenoszenie się łodzi z wody na ląd nie przedstawia ponoś żadnych trudności. Nowy wynalazek ma zostać użyty przeciw Serbji.
Moratorjum w królestwie.
Warszawa. (Piotr. Ag. Tel.) Centralny Komitet obywatelski postanowił prosić o przedłużenie moratorjum na jeden miesiąc pod warunkiem, że potem przedsięwzięta będzie częściowa likwidacja zobowiązań w niektórych miejscowościach.